خبر

  • تک بورد - نوکیا: داستان تلفن ساز سابق افسانه ای

    نوکیا: داستان تلفن ساز سابق افسانه ای
    11 روز و 22 ساعت قبل

    اکثر افرادی که کلمه \\ "نوکیا \\" را می شنوند آن را با تلفن های همراه مرتبط می دانند ، اما در واقع تاریخ پیچیده ای پشت این شرکت وجود دارد. نوکیا از آغاز متواضعانه خود در بیش از 150 سال پیش ، چندین حوزه تجاری را کشف کرده است و در این فرآیند بارها خود را دوباره اختراع کرده است.

    نوکیا بسیار قدیمی تر از آن چیزی است که اکثر مردم می دانند ، اما در چند دهه گذشته بود که این شرکت به خاطر دستگاه های تلفن همراه نمادین با طراحی و فناوری جسورانه معروف شد. اینها از یک مفهوم ساده شبیه به آجر گرفته تا عوامل غیرمتعارف ، پیچیده و کاملاً مسخره. غول فنلاندی در شکل گیری تاریخ مخابرات و تلفن های همراه مشارکت داشت ، که به آن اجازه داد به یک نام خانوادگی جهانی تبدیل شود ، اما سرانجام با DNA خود کلسیفیه شد و مجبور شد مجموعه ای از انتخابها را انجام دهد که آن را به زانو در آورد.

    نوکیا هنوز هم وجود دارد ، اما اولویت های آن در طول سالها آنقدر تغییر کرده است که بیشتر از فضای مصرف کننده عقب نشینی کرده است. برخی از روحیه مهندسی سابق آن از طریق یک شرکت فنلاندی متفاوت است که اولین دفتر خود را درست در مقابل خیابان دفتر مرکزی نوکیا تأسیس کرد ، در حالی که سایر استعدادهای مهندسی به شرکت هایی مانند اپل و کوالکام مهاجرت کرده اند. فراتر از آن ، نوکیا هنوز مجوز مالکیت معنوی را به اشخاص ثالث می دهد و امروزه بیشتر بر توسعه و فروش تجهیزات مخابراتی برای شبکه های 4G و 5G متمرکز شده است.

    این مقاله به بررسی تاریخچه نوکیا از تاریخ شروع فروتنانه برای تبدیل شدن به یک نیروی غالب در فناوری تلفن همراه و مالکیت کارخانه های خود ، به دلیل حضور ضعیف در فرآیند تأیید خط تلفن های Android که تنها نشان از شکوه و جلال قبلی خود دارد ، یک خط تولید که به لطف بخش کوچکی از یک عامل نوستالژی قوی نیست. Idestam ، و به عنوان یک کارخانه ساده کاغذ سازی در تامپره ، شهری واقع در جنوب غربی فنلاند ، شروع به کار کرد. دیری نگذشت که Idestam این عملیات را به شهر نوکیا در نزدیکی خود ، که در نزدیکی رودخانه نوکیانویرتا واقع شده است ، گسترش داد. بنابراین نام "نوکیا " در سال 1871 با الهام از این مکان متولد شد.

    https://techbord. com نوکیا: داستان تلفن ساز افسانه ای

    در سال 1898 ، ادوارد پولون شرکت لاستیکی فنلاندی (که به Suomen Gummitehdas Oy نیز معروف است) را تأسیس کرد ، شرکتی که همه چیز را از کفش های لاستیکی گرفته تا ماشین تولید می کرد. لاستیک ماشین. در سال 1912 ، آروید ویکستروم تأسیس کابل های فنلاندی (معروف به Suomen Kaapelitehdas Oy) را نیز تأسیس کرد ، که به دلیل تولید کابل های برق ، تلفن و تلگراف مشهور شد. در سال 1967 ، هر دو در شرکت نوکیا ، یک تجارت چند وجهی که محصولات کاغذ و لاستیک ، کابلهای برق ، ژنراتورها ، ارتباطات نظامی و تجهیزات نیروگاه هسته ای ، رایانه ، تلویزیون و بسیاری چیزهای دیگر را ارائه می داد ، ادغام شدند.

    https://techbord.com نوکیا: داستان تلفن ساز افسانه ای

    در سال 1979 ، نوکیا از طریق یک شرکت تابعه موسوم به Mobira Oy - که یک شرکت سرمایه گذاری مشترک با تولید کننده فنلاندی Salora است - تبدیل به یک غول مخابراتی شد. دو سال بعد ، سرویس تلفن همراه نوردیک (NMT) را راه اندازی کرد ، که در نوع خود یک دستاورد قابل توجه است زیرا پوشش ملی کامل را ارائه می دهد و اولین سیستم شبکه تلفن همراه خودکار در جهان و همچنین اولین سیستم رومینگ بین المللی است. این به عنوان پایه ای برای 1G ، مجموعه استانداردهای نسل اول فناوری تلفن همراه بی سیم ، که از سیگنال های آنالوگ استفاده می کرد ، بود.

    از امپراتوری صنعتی تا تلفن ساز

    در سال 1982 ، نوکیا اولین تلفن اتومبیل را معرفی کرد-فوق العاده بزرگ ، Mobira Senator ، که وزن آن بیشتر از 10 کیلوگرم (22 پوند) بیشتر شبیه یک ایستگاه رادیویی نیمه قابل حمل پیشرفته بود. دو سال بعد ، این شرکت اولین تلفن "قابل حمل" خود را با نام Mobira Talkman 320F با وزن 4.7 کیلوگرم بیشتر و دارای صفحه نمایش بزرگ تک رنگ ، دفترچه تلفن با قابلیت ذخیره 184 مخاطب و باتری 10 ساعته ، معرفی کرد. آماده به کار و 60 دقیقه زمان مکالمه.

    اینها شروع خوبی بود ، اما هنوز برای اکثر مصرف کنندگان غیر عملی است.

     https://techbord.com Nokia: The Story of the Once-Legendary Phone Maker

    در سال 1987 ، شرکت Mobira Cityman ، اولین موبایل دستی واقعی را عرضه کرد تلفن. وزن تمام انواع آن 760 گرم (1.7 پوند) بود و در شبکه NMT بسیار عالی کار می کردند. برخی ممکن است Mobira Cityman 900 را به خاطر بیاورند ، که توسط تصویری از میخائیل گورباچف ​​با استفاده از یکی برای تماس با مقام مسکو از هلسینکی در سال 1987 مشهور شد.

     https://techbord.com نوکیا: داستان تلفن ساز افسانه ای

    در همان زمان ، جنبه دیگری از تجارت نوکیا در حال توسعه بود که سرانجام شکل گرفت پایه ای برای آنچه امروز انجام می دهد - تجهیزات شبکه. قابل ذکر است که سرمایه گذاری مشترک Televa این شرکت تحت فشار بود تا یک سوئیچ دیجیتالی قدرتمند برای NMT ارائه دهد. و از آنجایی که منابع لازم برای تولید سیلیکون سفارشی خود را نداشت ، تصمیم گرفت سوئیچ خود را بر اساس پردازنده اینتل طراحی کند.

    https://techbord.com Nokia: The Story of the Once-Legendary Phone Maker

    در سال 1982 ، این پلتفرم سوئیچینگ دیجیتال DX200 شکل گرفت که به سرعت تبدیل به موفقیت فراری با وجود دیر رسیدن به بازار. این موفقیت به دلیل طراحی مدولار ، قابلیت اطمینان بالا و قیمت بسیار ارزان تر در مقایسه با رقبای خود (در برخی موارد بیش از 60 درصد کمتر) برای مدت طولانی ادامه خواهد داشت. نوکیا برای به دست آوردن میزان بزرگی این سیستم عامل ، پلتفرم های DX200 را به طور جهانی به فروش رساند تا اینکه غول های مخابراتی در سال 2013 شروع به حذف آن کردند.

    یک سال پس از راه اندازی NMT ، کنفدراسیون پست ها و مخابرات اروپا (CEPT) ) - یک سازمان استاندارد متشکل از شرکت های مخابراتی دولتی در سال 1959 برای هماهنگی استانداردها ، مقررات و دستورالعمل های عملیاتی در سراسر منطقه - گروه ویژه موبایل را ایجاد کرد ، که بعداً به سیستم جهانی ارتباطات تلفن همراه (GSM) تغییر نام داد. نوکیا پیشتر تلاش های زیادی را در زمینه پیشگامان سیستم های Frequency Division Multiple Access (FDMA) و Time Division Multiple Access (TDMA) انجام داده بود ، بنابراین به سرعت خود را در قلب توسعه GSM قرار داد.

    در همزمان ، نوکیا در هر فرصتی از رشد بین المللی خود استفاده می کرد. به عنوان مثال ، در سال 1983 موبیرا با Tandy ، بزرگترین خرده فروش لوازم الکترونیکی مصرفی در ایالات متحده ، اتحادیه ای برقرار کرد تا گوشی ها را از طریق 7000 فروشگاه RadioShack دومی به فروش برساند. این فرصتی عالی برای آشنایی با تولید کم هزینه در آسیا بود ، همه به لطف مذاکرات سختی که این شرکت را مجبور به تاسیس یک کارخانه تولید در کره جنوبی کرد.

     https://techbord.com نوکیا: داستان تلفن ساز افسانه ای

    نوکیا همچنین سعی کرد از طریق خریدهای مختلف به بخش های دیگر لوازم الکترونیکی مصرفی نیز گسترش یابد ، اما در نهایت موفق به ادغام این مشاغل نشد و به ارائه تجهیزات شبکه و تلفن های همراه بسنده کرد.

    در سال 1983 ، مدیرعامل کاری کارامو ، وزارت فنلاند را برای مشاغل و اقتصاد متقاعد کرد تا Tekes - آژانس سرمایه گذاری فن آوری و نوآوری فنلاند - را تاسیس کند. - برای کمک به تحقیقات و توسعه شرکت با استفاده از بودجه دولتی ، زیرا نوکیا به نیروی بزرگی در اقتصاد فنلاند تبدیل شده بود. این ، همراه با مجموعه ای از مشاغل فنلاندی Cable Works سازماندهی شده مانند مجموعه ای از استارتاپ ها ، به نوکیا اجازه می دهد سریعتر رشد کند و پروژه های تحقیقاتی با ریسک بالا و پردرآمد را دنبال کند.

     https://techbord.com نوکیا: داستان تلفن ساز افسانه ای

    سه سال بعد ، کایرامو مانع دیگری را برای دیدگاه او - کنترل سهامداران بر شرکت. در آن زمان ، معمول بود که شرکت های بزرگ فنلاندی بیشتر متعلق به بانک های محلی بودند. در مورد نوکیا ، دو سهامدار بزرگ آن KOP Bank و Union Union of Finland بودند. کایرامو پیشنهاد ایجاد یک هیئت مدیره داخلی جدید متشکل از مدیران ارشد و به ریاست مدیر ارشد عملیاتی را مطرح کرد. این هیئت جدید بسیاری از مسئولیت های هیئت نظارت را بر عهده می گیرد و درست بالای هیئت مدیره قرار می گیرد.

    سهامداران با تغییر در ساختار حاکمیت موافقت کردند ، اما تنها به این دلیل که آنها می خواستند از واکنش عمومی مردم جلوگیری کنند. به دنبال رد پیشنهاد کایرامو خواهد بود. بنابراین ، دخالت و کنترل آنها بر کارهای داخلی نوکیا به میزان قابل توجهی کاهش یافت ، که اساساً چیز خوبی بود - اکثر اعضای هیئت نظارت هیچ تجربه ای در صنعت مخابرات و تجارت بین المللی نداشتند. زمان بندی نیز مناسب بود ، زیرا ایالات متحده و انگلیس به تازگی لحن مقررات زدایی بازار مخابرات را تعیین کرده بودند. راه حل های نهایی-سوئیچ ها ، ایستگاه های پایه و گوشی ها. با این حال ، گروهی از مدیران فرصت های بازار ناشی از آزادسازی و دیجیتالی شدن را مورد تجزیه و تحلیل قرار دادند و به این نتیجه رسیدند که شرکت به درستی سازماندهی نشده است تا از مزایای آن استفاده کند.

    یکی از مدیران ساری بالداف بود. تا سال 2005 پیشرو در زمینه شبکه و زیرساخت های نوکیا بود. او ایجاد تلفن های همراه نوکیا (NMP) را پیشنهاد کرد - یک واحد تجاری جداگانه که بر روی تلفن های همراه تمرکز می کند ، زیرا او پیش بینی می کرد که آنها به زودی بیش از پایانه های شبکه ساده خواهند شد. مشاغل باقی مانده-ایستگاه های پایه و سوئیچ های دیجیتال-در واحد دوم به نام Nokia Cellular Systems ادغام می شوند.

    https://techbord.com نوکیا: داستان تلفن ساز افسانه ای

    در این مرحله ، همه چیز برای آینده نوکیا بسیار مثبت به نظر می رسید ، اما بدهی این شرکت از دهه گذشته آزمایش های رشد به رهبری خرید ساختار یکپارچه شرکت همچنین به این معنا بود که رهبری شرکت تصویری واضح از نحوه عملکرد واحدهای تجاری مختلف ندارند و به این ترتیب تنها با نگاهی کلی به نتایج مالی کلی شرکت ، نگاهی گذرا به آنها می شود. در سال 1988 ، كایرامو خودكشی كرد و نبرد سیاسی زشتی را برای رهبری به راه انداخت ، زیرا برنامه جانشینی جایگزین را در نظر نگرفته بود. این موضوع سرانجام توسط هیئت نظارتی نوکیا حل شد ، که از مبارزه کنار رفت و COO Simo Vuorilehto را به عنوان مدیرعامل جدید منصوب کرد. پس از فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی و رکود ناشی از آن که اروپا را فرا گرفت ، نوکیا تحت رهبری Vuorilehto تحت فشار قرار گرفت تا اقدام به فروش به اریکسون کند ، اما شرکت سوئدی نمی خواهد خطر خرید داده های نوکیا و بخش های لوازم الکترونیکی مصرفی را بر عهده بگیرد. به هیئت نظارت نوکیا همچنین گروه مشاوره بوستون را در جستجوی ناامیدکننده گزینه ها استخدام کرد ، اما متوجه شد که زیرساخت های آن تنها شغلی است که می تواند زنده بماند.

     https://techbord.com نوکیا: داستان تلفن ساز افسانه ای

    در سال 1991 ، Vuorilehto تعدادی واحد تجاری ضعیف فروخت ، اما او آماده نبود که گروه نوکیا برچیده شود. بلافاصله پس از آن ، او با خرید 34 میلیون پوند (90،3 میلیون دلار برای تورم در سال 2021) ، تولیدکننده تلفن تلفن مستقر در انگلستان را تحت فشار قرار داد. Technophone اولین شرکتی بود که یک تلفن کوچک در جیب شما ارائه کرد و دومین فروشنده بزرگ گوشی در اروپا پس از نوکیا بود.

    در نتیجه خرید ، نوکیا تصمیم گرفت سهم بازار جهانی کافی برای تبدیل شدن به دومین تولید کننده بزرگ تلفن جهان پس از موتورولا.

    https://techbord.com Nokia: داستان تلفن ساز افسانه ای

    هری هولکری ، که نخست وزیر بانک فنلاند شد ، اولین تماس GSM فنلاند را از هلسینکی به تامپره در ژوئیه 1991 انجام داد

    یک سال بعد ، Jorma Ollila جای Vuorilehto را به عنوان مدیرعامل نوکیا گرفت و این شرکت Anssi Vanjoki را به عنوان سرپرست جدید فروش و بازاریابی استخدام کرد. ونجوکی متوجه شد که برخلاف موتورولا ، نوکیا گوشی های خود را با نام های تجاری مختلفی مانند Mobira ، Nokia ، Technophone و Radio Shack می فروشد ، بنابراین سعی کرد آنها را با نام تجاری "Nokia" متحد کند و شعار بازاریابی "Connecting People" را معرفی کرد. از سوی دیگر ، اولیلا مأموریت یافت تا استراتژی نجات شرکتی را که روحیه اش ضعیف بود و عدم اطمینان بر سر همه حاکم بود ، مشخص کند.

    خوشبختانه برای نوکیا ، Radiolinja - کنسرسیوم فنلاندی اپراتورهای مخابراتی محلی - مجوز توسعه اولین شبکه GSM جهان صادر شد و نوکیا اولین انتخاب آن به عنوان شریک در آن پروژه بود. که در سالهای آینده به خوبی به این شرکت خدمت خواهد کرد. در آن سال ، Pekka Ala-Pietilä ، رئیس تلفن های همراه نوکیا ، پیش بینی کرد که استفاده از تلفن های همراه می تواند تا سال 2000 به "حدود 25 درصد از مردم در پیشرفته ترین اقتصادها" برسد ، که در آن زمان برای اکثر مردم مضحک به نظر می رسید. صنعت.

    با شروع فروش مجوزهای GSM توسط دولتها در اروپا و سراسر جهان ، اکثر رقبای نوکیا نتوانستند همان نوع "کلید در دست" را ارائه دهند. حتی شرکت های بزرگتری مانند اریکسون و موتورولا درک نسبتاً ضعیفی از بازار در اوایل دهه 90 داشتند ، به همین دلیل آنها بلافاصله به اندازه نوکیا به دنبال بخش مصرف کننده نبودند.

    در آن زمان ، موتورولا قبلاً خود را به عنوان بزرگترین تامین کننده تلفن همراه در جهان معرفی کرده بود و در ایالات متحده ، که بزرگترین بازار تلفن های همراه محسوب می شد ، حضور ویژه ای داشت. همچنین دارای فهرست گسترده ای از ثبت اختراعات بود و مهندسین با استعداد زیادی در آن مشغول به کار بودند ، به این ترتیب توانست به میزان کافی به یکپارچگی عمودی برسد تا گوشی ها تقریباً کاملاً داخلی شوند. این یکی از مزیت های رقابتی اصلی آن بود - موتورولا به راحتی می تواند تلفن های سبک تر و جمع و جورتری بسازد. نمونه بارز آن Microtac 3500 دلاری بود ، یک گوشی گران قیمت که دارای یک دهان جدید به سمت پایین بود ، اما هنوز یک تلفن آنالوگ در دنیایی بود که برای انتقال سریع به دیجیتال آماده بود.

    < p> https://techbord.com نوکیا: داستان تلفن ساز افسانه ای

    اریکسون یکی از نیروهای بازار تجهیزات شبکه بود و بر خلاف موتورولا از پتانسیل ارتباطات دیجیتالی اذعان کرد. با این حال ، این دو شرکت وجه مشترکی داشتند - هر دو گوشی ها را به عنوان پایانه های گنگ و تجهیزات زیرساختی را مهمترین جزء تحولات آینده در عرصه مخابرات می دانستند. به همین دلیل است که در سال 1989 اریکسون تجارت تلفن خود را به سرمایه گذاری مشترک با جنرال الکتریک در ایالات متحده منتقل کرد و تنها پنج سال بعد آن را خرید. رسیدن به رویای خود برای تبدیل شدن به یک شرکت تولیدی جهانی با تمرکز بر مصرف کننده. به همین منظور ، Ala-Pietilä استراتژی هایی را ایجاد کرد که شامل یک م logلفه لجستیکی جهانی ، رضایت مشتری و مهندسی همزمان بود ، مفهومی که از شرکت های ژاپنی وام گرفته شده است. این بدان معناست که هر محصول جدیدی که نوکیا تصور می کند باید توسط مهندسانی توسعه یابد که با تیم های لجستیک ، تولید و بازاریابی همکاری نزدیک تری داشته باشند. علاوه بر این ، این شرکت به شرکت اجازه می دهد تا شرکای خود را وارد فرایند تحقیق و توسعه کند ، که بعداً باعث شد مجموعه ای از آزمایشات فاکتورهای تلفن با کارایی باورنکردنی تولید شوند. که به عنوان بخشی از خرید Technophone به این شرکت پیوست. در آن زمان ، مک گاورن یکی از معدود افرادی در نوکیا بود که تجربه ارزشمندی در کار در یک شرکت چند ملیتی با تخصص تولید داشت. به طور خاص ، او عملیات تولید هیتاچی را در اروپا رهبری می کرد ، به این معنی که او دارای مهارت های اساسی مورد نیاز برای توسعه تولید به عنوان یک عملکرد اساسی در تجارت نوکیا بر اساس اصول قوی ژاپنی بود.

    در نتیجه ، از 1991 تا سال 1994 ، شرکت فنلاندی از تولید 500000 تلفن در سال به حدود پنج میلیون دستگاه رسید و از گزارش خسارت عملیاتی به سود 3.6 میلیارد FIM (1.44 میلیارد دلار ، متناسب با تورم در سال 2021) رسید. و مهمتر از همه ، 64 درصد از آن از طریق مخابرات نوکیا و تلفن های همراه نوکیا تامین می شد. در ژوئیه 1994 ، این گروه در بورس اوراق بهادار نیویورک ثبت شد ، که به سرمایه گذاران خارجی اجازه می دهد تا سرمایه اضافی برای تأمین بودجه برنامه بلندپروازانه رشد نوکیا بین المللی وارد کنند.

    همچنین در سال 1994 بود که هیئت مدیره نوکیا تصمیم گرفت زمان آن فرا رسیده بود که کسب و کارهایی را که مرتبط با این مسیر جدید نبودند ، واگذار کنیم. تأثیر این تصمیم بسیار زیاد بود ، زیرا دو سوم نیروی کار نوکیا در مدت دو سال با تعداد زیادی مهندس مشتاق از دانشگاه های فنی فنلاند جایگزین می شدند. محیط کار پرورش یافته توسط مدیرعامل جدید علی رغم دستمزد نسبتا پایین بسیار جذاب بود ، زیرا مهندسان به طور منظم تغییر شغل می دادند که اصطکاک سیاسی داخلی را کاهش می داد و به آنها اجازه می داد مهارت های فنی ارزشمندی کسب کنند.

    اولیلا می دانست که نوکیا با گسترش بین المللی آن کمی خطا وجود دارد ، اما تمایل او برای اتخاذ رویکردی جدید و غیر متعارف ، به زودی این شرکت را از یک شرکت مخابراتی کوچک که از خاکستر یک گروه صنعتی مشکل دار اقتصادی تبدیل شده است ، به یکی از بزرگترین مبتکران تلفن های همراه و مخابرات تبدیل می کند. زیر ساخت. او می دانست که برای موفقیت ، نوکیا باید از قابلیت های تحقیق و توسعه قوی خود استفاده کند و برای تسخیر بازارهای جدید در اوایل با تمرکز لیزری بر سازگاری با نیازهای محلی و ایجاد اعتماد قوی در خدمات خود حرکت کند.

    موفقیت اولیه قابل توجه این استراتژی زمانی است که نوکیا با وجود اینکه شرکت دومی در این کشور حضور گسترده تری در سیستم خود داشت ، اریکسون را برای تأمین سیستم AIS تایلند با سیستم نهایی به پایان رساند. شرکت فنلاندی همچنین توانست در سال 1994 قراردادی مشابه با Cellnet انگلستان منعقد کند ، اگرچه موتورولا پیشنهاد کرد که این کار را با قیمت قابل توجهی پایین تر انجام دهد. اروپا و ساخت چندین کارخانه در چین و مکزیک. این جزء مهمی برای ادامه رشد شرکت بود ، اما تنها یکی از چندین موردی بود که کمک کرد. رئیس تلفن های همراه نوکیا ، Ala-Pietilä ، تلاش کرد تا تلفن های همراه را برای مصرف کنندگان جذاب تر کند ، و به همین منظور با مهندسان همکاری کرد تا همه گوشی های نوکیا به استانداردهای کیفیت و قابلیت استفاده بالایی دست یابند و در عین حال ظاهر و احساس متمایزی در مقایسه با تلفن های همراه داشته باشند. رقابت.

    https://techbord.com Nokia: The Story of the Once-Legendary Phone Maker

    نتیجه اولیه این تلاش Nokia 1011 در سال 1992 (همچنین به عنوان Mobira Cityman 2000 شناخته می شود) بود که اولین گوشی GSM نوکیا بود که تولید انبوه شد. دارای شکل آجری با آنتن کوتاه و قابل ارتقا در بالا و ضخامت 45 میلی متر و وزن 495 گرم بود که در آن زمان نازک و سبک تلقی می شد. این صفحه نمایش کوچک تک رنگ LCD داشت و می توانست 99 مخاطب را در حافظه نگه دارد ، در حالی که باتری 900 میلی آمپر ساعتی آن فقط 90 دقیقه مکالمه یا حدود 15 ساعت حالت آماده به کار دوام می آورد. افرادی که در بدو ورود یک دستگاه خریداری کردند ، باید معادل 3060 دلار امروز بپردازند.

    دو سال بعد ، جانشین نوکیا 1011 در قالب نوکیا 2110 با طرح کوچکتر و باریک تر "نوار صابون" وارد بازار شد. وزن آن نیمی از مدل قبلی و ضخامت آن تنها 28 میلی متر بود. دارای یک منوی متنی پیمایش کننده بود ، و صفحه نمایش میزان باتری و سیگنال ، نماد اعلان پیام های خوانده نشده SMS و موارد دیگر را نشان می داد. آخرین 10 تماس دریافت شده و 10 تماس از دست رفته آخر. باتری بین 70 تا 150 دقیقه زمان مکالمه و 20 تا 40 ساعت حالت آماده به کار را مجاز می کند. این یک تلفن گران قیمت برای کاربران تجاری بود ، بنابراین اکثر مردم Nokia 232 نسبتاً ارزان را به قیمت 730 دلار در پول امروزی خریداری کردند.

     https://techbord.com نوکیا: داستان تلفن ساز افسانه ای

    تا سال 1995 ، نیروی کار نوکیا تقریباً دو برابر شد و سود عملیاتی این گروه نسبت به سال قبل 40 درصد افزایش داشته است. با این حال ، شرکت در آن سال کنترل زنجیره تأمین خود را از دست داد زیرا به سرعت دریافت که دیگر نمی تواند تقاضا را برآورده کند ، که بسیار بیشتر از 300000 تلفن در سال بود که اولیلا تصور می کرد در سال 1992 یک هدف واقع بینانه بود. همراه با این واقعیت که یکی از تامین کنندگان این شرکت پس از بازسازی یکی از کارخانه های تولیدی خود با مشکلات بازدهی روبرو شدند و نوکیا به سرعت در موقعیتی قرار گرفت که قادر به انجام سفارشات مهم با حجم بالا نبود. مدیران تولید در نوکیا دیدگاه بلادرنگ از داده های فروش نداشتند ، بنابراین آنها بدون دریافت بازخورد اساسی مورد نیاز ، محصولات را در بیشترین حجم ممکن به بازارهای مختلف هل می دادند.

    فرانک مک گاورن Pertti را انتخاب کرد. کورونن ، که در آن زمان یکی از کارخانه های اصلی تولید نوکیا را اداره می کرد ، برای یافتن فروشنده ای که بتواند به حل بحران تدارکات کمک کند. این فروشنده SAP بود که یک سیستم ERP طراحی و نصب کرده بود که نمای واضحی از کل فعالیتهای لجستیکی نوکیا در سراسر جهان ارائه می داد و به مدیران تولید اجازه می داد تا دقیقاً نیازهای خرید ، تولید ، مدیریت موجودی و تحویل را پیگیری کنند.

    این سیستم جدید تنها در شش ماه به طور کامل کار کرد ، که به NMP کنترل زنجیره تامین خود را بازگرداند. چرخه موجودی از 154 به 68 روز کاهش یافت ، هزینه موجودی هر واحد 50 درصد کاهش یافت و کارخانه اصلی تولید تلفن نوکیا در سالو فنلاند چند ماه به طول انجامید تا تولید خود را افزایش دهد. برای ایجاد یک دستگاه با ظرفیت کامل در کمتر از یک هفته.

    برای سالها ، این یکی از مزایای استراتژیک اصلی نوکیا نسبت به رقبایی است که در شیوه های قدیمی خود گیر کرده بودند و تحت فشار ارتدوکسی های صنعتی قرار گرفته بودند.

    https://techbord.com Nokia: The Story of the Once-Legendary Phone Maker

    در پایان دهه 1990 ، نوکیا اولین تلفن هوشمند خود را با نام Nokia 9000 Communicator روانه بازار کرد. این نتیجه بیش از 4 سال تحقیق و توسعه بود که بر ساختن "کامپیوتر جیبی" متمرکز بود. در زمان ورود آن در آگوست 1996 ، از مفهوم جدیدی دور بود ، زیرا اپل قبلاً این آبهای جدید را با نیوتن آزمایش کرده بود ، در حالی که IBM Simon Personal Communicator را ایجاد کرده بود. با این حال ، هر دو به دلیل قیمت بالا و جلوتر از زمان خود در بازار شکست خوردند.

    نوکیا 9000 Communicator یک تلفن هوشمند در دورانی بود که "گوشی هوشمند" به عنوان یک کلمه فقط یک مفهوم را توصیف می کرد. این اصطلاح در اوایل 1995 برای توصیف AT & T's PhoneWriter Communicator چاپ شد ، اما تنها یک سال بعد بود که اریکسون دستگاهی را به نام "تلفن هوشمند" عرضه کرد-GS 88 "Penelope". این نوع دستگاهها از ویژگی هایی استفاده می کردند که کامپیوترها می توانستند در داخل یک آجر قابل حمل انجام دهند ، در حالی که دارای صفحه کلید QWERTY نیز بود. > https://techbord.com نوکیا: داستان تلفن ساز افسانه ای

    اولین نوکیا دستگاه ارتباطی مجهز به داخلی داخلی درجه یک بود ، از جمله CPU اینتل با فرکانس 24 مگاهرتز ، 4 مگابایت RAM و 4 مگابایت ROM-2 مگابایت از آنها در دسترس کاربر بود. هنگامی که باز می شود ، یک صفحه نمایش 4.5 اینچی تک رنگ با وضوح 640 در 200 پیکسل و صفحه کلید مینیاتوری QWERTY نشان می دهد که می توانید از آن برای ارسال و دریافت ایمیل و فکس از طریق مودم GSM با حداکثر سرعت نظری 9.6 کیلوبیت در هر صفحه استفاده کنید. دوم - بسیار دور از چند مگابیت در ثانیه که امروزه قابل دستیابی است و به طرز غیرقابل تصوری کندتر از حداکثر تئوریک 10 گیگابیت بر ثانیه که توسط فناوری شبکه تلفن همراه 5G وعده داده شده است.

    نوکیا 9000 همچنین دارای یک مرورگر وب ابتدایی است. با این حال ، بزرگترین مزیت این دستگاه این بود که از سیستم عامل PEN/GEOS 3.0 استفاده می کرد که از تجربه اجرای ویندوز 95 در رایانه رومیزی ، با برنامه هایی مانند یادداشت ها ، تقویم ، ماشین حساب ، آهنگساز ، ترمینال سریال ، Telnet ، شبیه سازی می کرد. و ساعت جهانی. ">

    هنگامی که نمی خواستید از این قابلیت استفاده کنید ، می توانید آن را به راحتی تا کرده و همانند سایر گوشی های آن زمان از آن استفاده کنید. شما می توانید قسمت تلفن را خاموش کرده و از قسمت شبیه به رایانه Nokia 9000 Communicator و بالعکس استفاده کنید ، اما این دو نیز به هم متصل بودند به طوری که همیشه می توانید از طرف تلفن پیام کوتاه ارسال کرده و آهنگسازی آن را در رایانه ادامه دهید. ”side.

    این شرکت با چند مدل بعدی ، این مدل اولیه را بهبود بخشید ، اولین مدل آنها در سال 1998 در قالب نوکیا 9110 و 9110i وارد بازار شد. این پردازنده ها از CPU AMD Elan SC450 سریعتر با فرکانس 33 مگاهرتز استفاده کردند ، فقط نصف Nokia 9000 وزن داشتند و بسیاری از ناراحتی های اصلی را برطرف کردند ، از جمله نیاز به یک آداپتور مخصوص برای شارژ و اتصال به کامپیوتر. این دستگاه حتی دارای یک شکاف MMC برای ذخیره سازی قابل ارتقا بود. دستگاهی که هم استفاده تجاری و هم مصرف کننده را پوشش می دهد. سپس تهدید رقابتی از سوی شرکت های دیگر مانند اپل و آی بی ام ، که قبلاً نتوانسته بودند دستور العمل مناسب را بیابند ، وجود داشت ، اما همیشه می توانستند نسخه جدید و تصفیه شده ای را ارائه دهند. به دنبال ایجاد همکاری با تولیدکنندگان دستگاه و حامل های تلفن همراه برای آوردن ویندوز به دستگاه های تلفن همراه بود. غول ردموند قبلاً موفق شده بود با استفاده از این استراتژی اکثریت بازار رایانه های شخصی را در اختیار بگیرد ، اما نوکیا نمی خواست تنها به عنوان "تامین کننده سخت افزار" تبدیل شود زیرا نمی خواست در حاشیه کم رقابت کند.

    https://techbord.com Nokia: The Story of the Once-Legendary Phone Maker

    اعتبار تصویر : PhoneArena

    سری Communicator از شایستگی های اصلی نوکیا در زمینه ایجاد تلفن های سنتی با رابط های متنی ساده که به راحتی می توانند برای بازارهای محلی اقتباس شوند ، فاصله قابل توجهی دارد. در مقایسه ، دستگاههای ارتباطی تلاش پیچیده تری بود که به منابع زیادی برای توسعه و نگهداری یک سیستم عامل با رابط گرافیکی ، برنامه های مختلف و پشتیبانی از استانداردهای مختلف شبکه نیاز داشت.

    با وجود رشد در اروپا ، اولین تلفنهای ارتباطی در ایالات متحده محبوب بودند ، زیرا نوکیا نتوانست اپراتورها را متقاعد کند که از استاندارد GSM استفاده کنند. از نظر نرم افزاری ، این شرکت پس از تجربه نوکیا 9000 و 9110 به سرعت متوجه شد که باید از GEOS تشنه منابع به یک سیستم عامل موبایل کارآمدتر تبدیل شود. این سیستم عامل EPOC بود ، یک سیستم عامل 32 بیتی که توسط یک شرکت مستقر در انگلستان به نام Psion توسعه یافته بود و یک پروژه بلندپروازانه بود که پایه و اساس چیزی بسیار بزرگتر در سالهای آینده خواهد بود.

    نوکیا تنها شرکتی که مایکروسافت تهدید کرده بود فضای تلفن را با نسخه ویندوز موبایل اشغال می کند. اریکسون و موتورولا به طور مشابه نگران تأثیرات بالقوه بر مشاغل خود بودند ، بنابراین همراه با نوکیا یک شرکت مشترک به نام Symbian ایجاد کردند تا یک سیستم عامل تلفن همراه باز ایجاد کنند که فرصت برابر برای هر بازیکن در فضای تلفن فراهم کند.

    < p> ایده سیستم عامل Symbian ساده بود - ایجاد یک میکروکرنل و کتابخانه های مرتبط با آن و یک رابط کاربری جداگانه که به راحتی قابل تغییر است تا با توجه به دیدگاه های رقیب در مورد آنچه که یک تلفن هوشمند می تواند انجام دهد و نحوه عملکرد آن چگونه باشد. شرکتها برای مجوز استفاده از سیستم عامل Symbian هزینه مجوز مشابهی را پرداخت می کنند و اطمینان حاصل می کنند که هیچ یک از واحدها کنترل کاملی بر سیستم عامل ندارند و به آنها اجازه ایجاد رابطهای اختصاصی در بالای آن داده می شود. توسعه دهندگان راهی آسان برای استفاده از پتانسیل های پلتفرم Symbian با سهولت بیشتر بدون نیاز به صرف منابع زیاد برای پشتیبانی از تلفن های تولیدکنندگان مختلف - حداقل از لحاظ تئوری ، دارند.

    یک نقطه عطف بسته نرم افزاری Nokia 9210 بود. با دوربین دیجیتال Concord Eye برخی روزنامه نگاران از آن در رویدادهای ورزشی استفاده کردند زیرا این سریع ترین راه برای دریافت تصاویر خبری به روزنامه ها بود. pic.twitter.com/VHMUo8rts5

    -Timo Helosuo (helosuo) 29 مارس 2020

    دیری نگذشت که اولین تلفن مجهز به سیمبیان به بازار آمد. در سال 2001 ، نوکیا نسل سوم تلفن Communicator (که با عنوان Communicator 9210 نیز شناخته می شود) را اجرا کرد ، که سیمبین نسخه 6 را اجرا می کرد و بر پایه EPOC نسخه 5 بنا شده بود. این پلتفرم سیستم عامل کوتاه مدت با نام "کریستال" بود که نوکیا آن را بهبود می بخشد. و بعداً به عنوان Symbian "Series 80" نامگذاری شد. سخت افزار Communicator 9210 تکامل عادی سری 9000 بود ، با صفحه نمایش داخلی رنگی با وضوح 640 در 200 پیکسل. وقتی تا شد ، شبیه یک تلفن آجری معمولی با صفحه کوچک تک رنگ (80 در 48 پیکسل) و آنتن تاشو بود.

    این دستگاه در آن زمان بسیار قدرتمند بود و دارای 32 بیت بود CPU مبتنی بر Arm9 با سرعت 52 مگاهرتز و 16 مگابایت حافظه و رابط IrDa. این همچنین اولین تلفن نوکیا با حافظه MMC قابل ارتقا بود ، فناوری پیشرو برای کارت های SD امروزی. نوکیا طراحی نوکیا 9210 را با مدل های بعدی بهبود بخشید ، با 9210i در سال 2002 شروع به کار کرد که دارای 40 مگابایت حافظه داخلی ، پشتیبانی از پخش ویدئو و یک پنل LCD با نور پس زمینه LED قابل اطمینان تر بود. در سال 2005 ، نوکیا نوکیا 9500 را با رابط کاربری Symbian Series 80 ، اتصال Wi-Fi و دوربین معرفی کرد-همه در یک شاسی کوچکتر و سبک تر "ضخامت" تنها 24 میلی متر و وزن 222 گرم. پس از این مدل ، نوکیا 9300 با ویژگی های مشابه در طراحی حتی کوچکتر و سبک تر با وزن 167 گرم ارائه شد.

    تصویر زیر: نوکیا 5110 ، نوکیا 3210 و نوکیا 7110

    https://techbord.com نوکیا: داستان تلفن ساز افسانه ای

    .. در طرف اصلی ، نوکیا برخی از نمادین ترین طرح های تلفن همراه تاریخ را بین سالهای 1998 تا 2000 منتشر کرد. 1998 و 2000. نوکیا 5110 اولین گوشی بود که صفحه های قابل تعویض را ارائه می داد و همچنین از اولین گوشی هایی بود که بازی Snake را عرضه کرد.

    نوکیا 3210 جانشین این تلفن شد. ، در چندین رنگ روشن وجود داشت و می توان آن را به راحتی با تعداد زیادی جلد تلفن و آهنگ های زنگ کلاسیک سفارشی کرد ، توانست چندین قطره از سنگ فرش را حفظ کند ، و ما فقط می توانیم تصور کنیم که چند عمر انسان با بازی مار روی آن هدر رفت. این یک تلفن مقرون به صرفه بود که توسط تیمی به رهبری فرانک نوو طراحی شده بود و با هیاهو و هیاهوی معمولی که امروز شاهد آن هستیم راه اندازی نشد ، اما همچنان موفق به فروش بیش از 160 میلیون دستگاه در سراسر جهان شد.

    https://techbord.com Nokia: The Story of the Once-Legendary Phone Maker

    Nokia 3310 that پس از آن با استفاده از همان دستورالعمل سادگی و دوام ، 126 میلیون نفر دیگر فروخته شد ، با طراحی دوستانه که در مقایسه با گوشی های بی رمق دهه 90 ، بیشتر مورد توجه مخاطبان عمومی قرار می گرفت. و در حالی که نوکیا 3210 و 3310 در آن زمان چندان مورد توجه رسانه ها قرار نگرفتند ، آنها نقش مهمی در انقلاب موبایل ایفا کردند و درس های مهمی را در مورد آنچه باعث موفقیت نوکیا در اوایل دهه 2000 شد نشان می دهد.

    چند سال قبل از آن ، در سال 1996 ، نوکیا 8110 به دلیل استفاده از فرم لغزنده قابل توجه بود و به دلیل انحنای طراحی ، بعداً به آن "تلفن موز" ملقب شد. این گوشی سبک وزن بود و بیشتر متمایل به تجارت ، و بنابراین بسیار شناخته شده نیست تا زمانی که نسخه تغییر یافته این گوشی در فیلم پرفروش "The Matrix " ظاهر شود. تلفن نشان داده شده در فیلم دارای یک جلد فنری بود که بخشی از طراحی واقعی نبود ، اما این قابلیت در نوکیا 7110 منتشر شده در 1999 وجود داشت.

    یکی دیگر از گوشی های قابل توجهی که در آن سال عرضه شد ، گوشی نوکیا 8210 فوق العاده جمع و جور بود ، زمانی که کوچک سازی ردپای گوشی یکی از ویژگی های اصلی فروش بود. به 8210 همچنین در چندین فیلم نشان داده شده است ، می تواند تا 250 نام را ذخیره کند و دارای پورت مادون قرمز برای ارتباط با رایانه سازگار یا چاپگر است. نوکیا 8210 برای سالهای متمادی یک تلفن همراه محبوب در بین کاربرانی بود که خواهان یک تلفن کوچک با عمر باتری طولانی و عدم وجود اتصال بی سیم مدرن بودند که به راحتی قابل ردیابی باشد.

    https://techbord.com Nokia: The Story of the Once-Legendary Phone Maker

    فرانک نووو در سال 1993 به نوکیا پیوست و در سال 1995 به صورت تمام وقت به عنوان سرپرست تیم طراحی جهانی این شرکت شروع به کار کرد. در سالهای بعد او یک مرکز طراحی اختصاصی در لس آنجلس ، کالیفرنیا تأسیس کرد ، و دو مرکز دیگر در انگلستان و فنلاند ایجاد شد. اینها توسط چندین تیم از راه دور در ژاپن ، چین ، آلمان و دانمارک جایگزین شد. با انجام این کار ، نووو توانست تیم های خود را برای آزمایش مفاهیم طراحی جسورانه در مورد شکل و فرم گوشی های نوکیا ، جهت طراحی با عنوان "چشم انداز 99" ، هماهنگ کند. او همچنین استراتژی نوکیا را برای تأمین نیازها و سلیقه های مختلف به کار گرفت و منجر به تبلور گوشی هایی با ویژگی هایی شد که برای بخش های بازار مانند "جوانان" ، "ورزش" ، "ممتاز" ، "لوکس" و "کسب و کار" جذاب بود. همه این موارد قبلاً توسط سازندگان تلفن استفاده نشده بود.

    به عبارت دیگر ، Nuovo فرصتی را در استفاده از زمان بین چرخه های عمر چیپست موبایل برای خلاقیت در ارائه کلی و احساس گوشی های نوکیا مشاهده کرد. تیم طراحی شرکت با قرار دادن آنتن داخل گوشی در کنار بسته باتری ، که برای ایجاد فضای اضافی باید اصلاح شود ، با Nokia 3210 تغییر مهمی ایجاد کرد.

    در ابتدا ، این منبع بود تنش بین طراحان و مهندسان نوکیا باعث شد تلفن در زمانی گسترده تر و حجیم تر شود که صنعت با هر طراحی جدید در جهت مخالف حرکت می کرد. با این حال ، این طرح دارای پیامدهای مثبتی بود - شاسی وسیع تر به این معنی بود که تلفن می توانست صفحه نمایش عریض تری داشته باشد ، بدنه کوتاه تر به این معنی بود که نسبت به سایر گوشی ها قابل جیب بود و صفحه کلید قابل جدا شدن و قاب پشتی باعث شکوفایی بازار جدیدی برای لوازم جانبی گوشی نوکیا.

    نوکیا 3210 همچنین این ایده را ایجاد کرد که گوشی ها می توانند به عنوان وسایل سرگرمی برای گذراندن زمان عمل کنند ، به لطف یک بازی ساده و اعتیاد آور به نام مار. اگر آهنگ های زنگ موجود در تلفن را دوست نداشتید ، می توانید به جای آن آهنگهای جدید بسازید. این امر ، همراه با قابهای بی نهایت قابل تنظیم گوشی ، باعث می شود تا نوکیا 3210 برجسته شود و نظرات زیادی را برای مصرف کنندگان به ارمغان بیاورد. در اروپا ، مردم بیشتر به برنامه های تلفن همراه پرداخت می کردند ، که منجر به عادت پس انداز پول با استفاده از پیام های متنی در صورت اجتناب از تماس تلفنی شد. نوکیا 3210 و 3310 را با در نظر گرفتن این موضوع طراحی کرد ، بنابراین کلیدهای صفحه کلید عددی را بزرگتر کرد ، فناوری متن پیش بینی T9 را برای سریعتر و آسانتر ارسال پیامک اضافه کرد و "پیامهای تصویری" از پیش نصب شده ای را که امروزه شبیه فسیلهای دنیای ایموجی ها است ، نصب کرد. .

    https://techbord.com Nokia: The Story of the Once-Legendary Phone Maker

    این دو گوشی به نوکیا کمک کردند تا از نظر حجم موتورولا به عنوان بزرگترین تولیدکننده تلفن در جهان از آن خود کند و این شرکت تا زمانی که سامسونگ در سال 2012 به این جایگاه نرسید ، این موقعیت را حفظ کرد. در سال 2017 ، HMD Global - فقط سایه ای از گوشی های نوکیا واحد تجاری سابق تلفن همراه - با راه اندازی نسخه راه اندازی مجدد که همان DNA را حفظ کرده و دارای داخلی داخلی مدرن تری بود ، به نوکیا 3310 ادای احترام کرد. این شامل صفحه نمایش رنگی با وضوح 240 در 320 پیکسل ، 16 مگابایت حافظه داخلی قابل ارتقاء از طریق اسلات microSD ، دوربین 2 مگاپیکسلی و رابط کاربری ساده ای است که پیچیده ترین جزء آن مرورگر مینی اپرا است-همگی با قیمت 60 دلار. سر و صدای زیادی به راه انداخت ، اما این نیز در زمانی رخ داد که هرگونه حس نوستالژی که باعث ایجاد آن می شد با طعم ترش ناامیدی از آنچه در زمینه تلفن همراه نوکیا به وجود آمده بود ، مخلوط شد.

    از Nokia Underdog گرفته تا Nokia the Giant

    تلفن های همراه نوکیا می دانستند که از تمام اجزای مناسب در سازمان خود برای ایجاد راهی برای تسلط بر صنعت تلفن استفاده می کند و مشتاق بود که در این زمینه فعالیت کند. چشم انداز اینکه تلفن هوشمند باید چگونه باشد ، زیرا مدیران NMP متقاعد شده بودند که این امر بزرگترین مورد بعدی در فناوری خواهد بود. دوره بین 2000 تا 2010 جای خود را به تلفن های متعدد نوکیا داد ، جایی که طراحان و مهندسین با هم کار کردند تا اشکال مختلف و مجموعه ویژگی هایی را که تقریباً به هر سلیقه ای پاسخ می دهند ، فعال کنند ، گاهی اوقات به خوبی غیر معمول است.

    در در همان زمان ، NMP در حال بررسی این بود که چگونه می تواند از ائتلاف با سایر سازمان ها برای تزریق دستگاه های جدید با خدمات مفید استفاده کند. این شرکت به تالار گفتگوی پروتکل دسترسی بی سیم (WAP) پیوسته بود و با شرکت های مخابراتی ، بانک ها و شرکت های اینترنتی مانند AOL و آمازون مشارکت می کرد. با این حال ، خیلی زود ، مدیران NMP دریافتند که این تلاش ها یک استراتژی مناسب نیست زیرا بسیاری از این اتحادها بسترهای باز هستند که در آن رقبا نیز می توانند ارزش خود را جلب کنند. طراحی تلفن و ارائه خدمات به مشتریان مختلف. این نیز بعداً نشان دهنده ضعف آن است ، اما در اوایل دهه 2000 نوکیا با "خنک" و استفاده آسان از تلفن ، جای پای محکمی در بازار تلفن ها ایجاد کرد.

    این شرکت همچنین "دیجیتال واحد همگرایی "به رهبری آنسی ونجوکی ، که مشتاق فرصت های فراوان ارائه شده توسط نمایشگرهای رنگی ، چیپست های موبایل کارآمدتر و پلت فرم سیمبین بود.

     https://techbord.com نوکیا: داستان تلفن ساز افسانه ای

    در اوایل دهه 2000 ، ونجوکی پروژه ای تحت عنوان" Calypso "را رهبری کرد ، جایی که هیچ کمتر از 500 مهندس نوکیا بر ادغام دوربین دیجیتال در تلفن تمرکز کردند ، چیزی که توسط مدیران شرکت اصلی تلفن نوکیا مورد انتقاد قرار گرفت و آنها آن را هدر دادن منابع می دانستند.

    در اوایل دهه 2000 ، ونجوکی پروژه ای با نام "Calypso" ، که در آن حداقل 500 مهندس نوکیا بر ادغام دوربین دیجیتال در تلفن تمرکز کردند ، چیزی که مدیران بخش اصلی تلفن همراه نوکیا از آن انتقاد کردند و آن را اتلاف منابع دانستند. با ورود نوکیا 7650 که دوربین داخلی VGA را در زمانی ارائه می کرد که رقبا فقط این ویژگی را به عنوان افزونه ای که استفاده از آن دشوار بود ارائه می کردند ، به زودی ثابت می شود که آنها اشتباه می کنند.

    نوکیا 7650 مهمترین راه اندازی این شرکت در سال 2001 بود و اولین موردی بود که از پلت فرم Symbian S60 با منوی مبتنی بر نماد به راحتی قابل تشخیص استفاده کرد. صفحه نمایش 2.1 اینچ مورب بود و وضوح تصویر 176 در 208 پیکسل را داشت - برای نمایش عکسهای 640 در 480 به اندازه کافی نبود که 7650 بتواند با شکوه کامل ثبت کند. با این حال ، نقص بزرگتر محدود 4 مگابایت حافظه داخلی بود که به هیچ وجه قابل افزایش نبود.

    https:/ /techbord.com نوکیا: داستان تلفن ساز افسانه ای

    در جاهای دیگر ، Nokia 7650 مجهز به پردازنده قدرتمند مبتنی بر Arm9 با سرعت 104 مگاهرتز بود و قادر بود هر دو را اجرا کند برنامه های جاوا و EPOC ، چیزی که علی رغم قیمت بالای 600 یورو (822 یورو/970 دلار متناسب با تورم) برای بسیاری جذاب بود. این دستگاه دارای قابلیت اتصال به بلوتوث و طراحی صفحه کلید کشویی بود که اجازه می داد آنقدر جمع و جور باشد که به راحتی در جیب شما جا شود. همچنین می تواند از پیام های چند رسانه ای (MMS) استفاده کند ، بدین معنی که می توانید با همان سهولت ارسال پیام کوتاه به دیگران عکس ارسال کنید.

    نوکیا این تلفن جدید و هیجان انگیز را در سینما تبلیغ کرد انتشار فیلم "گزارش اقلیت" ، که دید آن را افزایش داده و به فروش قوی کمک کرد. اما مهمتر از همه ، 7650 استاندارد نحوه طراحی یک دوربین دوربین را تعیین کرد و راه را برای چندین طرح جسورانه که شرکت را به ارتفاعات مالی جدیدی می رساند ، هموار کرد.

    این اولین مورد واقعی نبود تلفن دوربین-این عنوان به J-SH04 شارپ می رسد که در سال 2000 راه اندازی شد. با این حال ، وضوح تصویر ضعیف بود و این تلفن فقط در ژاپن موجود بود و در مقایسه با 7650 نوکیا ، که به سرعت محبوب ترین گوشی در اروپا شد ، به طور قابل ملاحظه ای دید آن را محدود می کند. ماه ها پس از انتشار ، علیرغم رقابت شدید دستگاه های Palm OS و Windows CE.

    https://techbord.com Nokia : داستان تلفن ساز افسانه ای

    موفقیت نوکیا 7650 راه را برای ورود نوکیا 3650 در سال 2002 هموار کرد. این تلفن جدید دارای مشخصات تقریباً یکسانی بود اما دارای شکاف توسعه فضای ذخیره سازی بود. و طرح صفحه کلید کشویی را با یک صفحه کلید دایره ای و غیرمعمول مبادله کرد.

    این شرکت در موقعیت این دستگاه به عنوان رقیبی مستقیم برای سونی اریکسون P800 ، که از طراحی معمولی تری برخوردار بود و در همان محدوده قیمت 400 دلار (605 دلار متناسب با تورم) قیمت گذاری شده بود. صفحه کلید دایره ای بیشتر شروع کننده مکالمه بود تا راهی م efficientثر برای شماره گیری یا نوشتن پیامک ، و چیزهای کوچک مانند منو برای جابجایی بین برنامه های باز و همچنین یک تقویم غنی از ویژگی ها به یک تجربه کلی خوب از کاربر کمک کرد.

    https://techbord.com Nokia: The Story of the Once-Legendary Phone Maker

    در همان سال شاهد ورود Nokia 6800 بودیم که دارای صفحه کلید تاشو QWERTY بود که ارسال پیامک را آسان تر می کرد. همچنین دارای یک سرویس گیرنده ایمیل داخلی بود که برای کسب و کارها جذاب بود.

    نوکیا تا سال 2005 این طرح را تکرار کرد ، اما محبوب ترین سری 6800 6820 بود که در عین حفظ جمع و جورتر بود. تقریباً همان ویژگی قبلی است.

    https://techbord.com Nokia: The Story of the Once- تلفن ساز افسانه ای

    در سال 2003 ، نوکیا N-Gage را عرضه کرد ، ترکیبی بین یک کنسول دستی و یک گوشی طراحی شده برای جلب توجه بازی بازان. این زمانی بود که اکثر مردم معمولاً تلفن را با سرگرمی ارتباط نمی دادند و نینتندو با بچه های نمادین Game Boy Advance قلب کودکان هزاره ای را تسخیر می کرد. در حالی که شرکت های دیگر سعی می کردند با توسعه گزینه های مجهز به سخت افزار قوی تر ، رعد و برق نینتندو را بدزدند ، رویکرد نوکیا ساخت یک دستگاه چند منظوره بود که نیازی به حمل دستگاه های جداگانه برای فعالیت های مختلف نداشت.

    این نیز زمانی بود هنگامی که صحنه بارگیری Java 2 Micro Edition (J2ME) شروع به توسعه کرد و N-Gage از بسیاری جهات از زمان خود جلوتر بود. این یک تلفن سیمبین کاملاً مجهز بود و صفحه نمایش آن کمی کوچکتر از صفحه 2.9 اینچی 240 در 160 Game Boy با صفحه 160 در 160 بود ، اما داخلی قوی تری داشت. این بازی دارای بازی های چند نفره آنلاین بود و نوکیا در واقع این دستگاه را به عنوان رقیبی برای Game Boy Advance قرار داد ، اما چند نقص بسیار مهم در طراحی داشت. برای اولین بار ، کنترل ها برای بازی ناخوشایند بودند ، قرار دادن کارتریج های بازی نیاز به حذف باتری داشت و "تلفن تاکو" باید در موقعیت خاصی نگه داشته شود تا به عنوان تلفن استفاده شود. این مسائل تا حد زیادی در N-Gage QD که در سال 2004 معرفی شد برطرف شد ، اما در آن زمان این تازگی از بین رفت.

    https://techbord.com Nokia: The Story of the Once-Legendary Phone Maker

    N-Gage علیرغم اینکه در 30،000 فروشگاه در سراسر جهان موجود بود ، در بدو ورود بسیار شکست خورد و نینتندو موفق شد تا در هفته اول پس از عرضه ، 100 برابر بیشتر از Game Boy Advance واحدهای Game Boy Advance فروخته شود.

    شاید قیمت آن نسبتاً زیاد باشد - قیمت درخواست نینتندو Game Boy Advance 200 دلار بلعیدن (295 دلار برای تورم) آسان تر از 300 دلار (443 دلار برای تورم) N-Gage بود. همچنین کمکی نکرد که بازی های انحصاری N-Gage بلافاصله پس از راه اندازی به سرعت به گوشی های دیگر سرایت کرد و جذابیت آن را بیشتر برای مصرف کنندگان محدود کرد. نوکیا تا سال 2006 به آن فشار می آورد و آخرین بازی را برای آن در 2007 منتشر می کند. در آن زمان ، تخمین زده می شود که نوکیا حدود سه میلیون واحد فروخته است ، یا سه برابر کمتر از آنچه که شرکت می خواهد و 27 برابر کمتر از Game Boy نینتندو. Advance در طول عمر خود مدیریت شد. این درس سختی برای نوکیا بود.

    https://techbord.com Nokia: The Story of the Once-Legendary Phone Maker

    اگر N-Gage یک طرح قطبی نبود ، نوکیا 7600 در سال 2004 نشان داد که نوکیا از ادامه آزمایش خود در زمینه طراحی تلفن های غیر معمول نمی ترسد. این بار ، با این حال ، تلفن مورد بحث بیشتر به عنوان یک مد مد نظر بود که برای مدتی کوتاه دوام می آورد ، اما به سرعت با یک طرح جدید جایگزین شد که از نظر تئوری مصرف کنندگان را مجبور می کرد تلفن های خود را بیشتر ارتقا دهند.

    شکل قطره اشک و ساختار پلاستیکی رنگارنگ با روکش های قابل تعویض را نمی توان به عنوان اوج طراحی توصیف کرد ، اما کافی است بگوییم که در صورت استفاده از آن می توانید به برخی خیره شوید. صفحه کلید به دو ردیف تقسیم شده بود که استفاده از یک دست را در اکثر موارد غیرممکن می کرد ، و استفاده از دو دست به اندازه Nokia 6800 لذت بخش نبود. اندازه آن زیاد نبود ، اما با وجود وزن فقط 123 گرم عرض آن طراحی آن باعث می شود راحت نتوانید در حین تماس تلفنی دست خود را بگیرید.

    این یک تلفن 3G بود-دومین گوشی نوکیا پس از 6650-اما سایر مشخصات آن نسبتاً ارزان قیمت بود و قیمت زیاد آن معنی آن بود دسترسی کمتری نسبت به جایگزین ها داشت. عمر باتری چیزی برای نوشتن در خانه نبود و با وجود اینکه به عنوان بخشی از برنامه های تلفن همراه به صورت رایگان ارائه شد ، هرگز نتوانست به عنوان یک مد مد نظر مصرف کنندگان نسبتا کمی باشد.

     https://techbord.com نوکیا: داستان تلفن ساز افسانه ای

    یکی دیگر از تلفن های قابل توجه نوکیا که به بازار آمد در سال 2004 نوکیا 7280 ، معروف به "رژ لب" بود. درست مانند تلفن اشکی ، این مدل جدید نیز به گونه ای طراحی شده است که صاحبان آن را در بین مردم به قیمت برخی سردردهای کاربردی متمایز می کند.

    قسمت داخلی و صفحه نمایش برای آن دوران مناسب بود ، اما طراحی عجیب و غریب نوکیا 7280 صفحه کلید نداشت - در عوض مجبور شدید از یک چرخ اسکرول چند منظوره استفاده کنید که یک آزمایش جدی برای صبر بود. به نوعی ، این نسخه فیزیکی چرخ کلیک iPod بود و دارای 18 شکاف بود که بازخورد لمسی ظریفی را ارائه می داد ، اما برای ارسال پیام کوتاه بسیار ایده آل نبود و حتی شماره گیری شماره تلفن ها بیشتر از زمان مورد نیاز به طول انجامید.

    کشیدن گوشی به سمت بالا یک دوربین VGA در پشت نشان داد و نگه داشتن این تلفن در طول تماس ها به لطف شکل منحصر به فرد آن بسیار ساده تر بود. عمر باتری متوسط ​​بود ، اما آنچه واقعاً جذابیت نوکیا 7280 را برای بسیاری از خریداران بالقوه از بین برد ، قیمت آن بود - 600 دلار (کمی بیشتر از 860 دلار با توجه به تورم) ، فروش سختی داشت. در هر صورت ، بر خط نهایی نوکیا تأثیر نمی گذارد - این شرکت در آن سال بیش از 66 میلیون تلفن فروخت و بیش از 1 میلیارد دلار سود داشت ، علیرغم از دست دادن سهم بازار در ایالات متحده و اروپا و مجازات شدن توسط شرکت های تلفن همراه به دلیل دیرکرد بازار با پیشنهادات خود.

    این بخش اخیر مهم است ، زیرا نوکیا تمرکز خود را از تلاش برای تبدیل شدن به اولین حرکت دهنده به گسترش کسب و کار موفق تلفن همراه خود در اسرع وقت تغییر داده است. به عبارت دیگر ، نوکیا منتظر می ماند تا اجزای سخت افزاری جدید ارزان تر شود و در حجم زیاد خریداری شود و بازار را با انواع طرح هایی که در نمای بیرونی پررنگ بودند اما داخلی خسته کننده یا کمی قدیمی دارند ، هجوم آورد.

    نوکیا در دهه 90 با وب سایت Club Nokia خود ، جایی که مردم می توانستند آهنگ های زنگ ، بازی ها و پیام های تصویری را بارگیری کنند ، وارد خدمات شد. این مفهومی مشابه iTunes و فروشگاه های برنامه ای بود که امروزه از آن استفاده می کنیم ، اما شرکت های مخابراتی نمی خواهند نوکیا را در نقش خود در شکل گیری تجربه موبایل و اکوسیستم نرم افزاری (و پتانسیل کسب درآمد) وارد کند. در نتیجه ، شرکت های حامل تصمیم گرفتند با فشار دستگاه های جایگزین سامسونگ ، شارپ ، اچ تی سی و ال جی ، این شرکت را مجازات کنند که این امر در فروش گوشی های نوکیا تأثیر بسزایی داشت.

    در سال 2004 ، نوکیا استراتژی Club Nokia را لغو کرد. و به حامل ها گفت دیگر خدمات چندرسانه ای جدیدی ایجاد نخواهد کرد. با انجام این کار ، این شرکت مجدداً مشارکت خود را با حامل های تلفن همراه مجدداً آغاز می کند و حتی تصمیم می گیرد با آنها در زمینه ساخت تلفن های همراه با مارک تجاری سفارشی که نیازهای خاص آنها را برآورده می کند همکاری کند.

    این امر بلافاصله تأثیر مثبت بر عملکرد نوکیا در هر بازاری به جز ایالات متحده ، که چالش های منحصر به فردی را ایجاد کرد که این شرکت نمی توانست بر آنها فائق آید. برای اولین بار ، بازار ایالات متحده عمدتا بین چند شرکت مخابراتی ادغام شد و همه آنها می خواستند تلفن های قفل شده را به شبکه های خود بفروشند. Nokia tried selling “unlocked” phones instead, and these were mostly GSM models in a region dominated by carriers that were pushing CDMA. The outcome was that Nokia’s market share dropped into the single digits and remained there.

    https://techbord.com Nokia: The Story of the Once-Legendary Phone Maker

    Despite these misfires, Nokia continued to focus on new phone form factors in 2005. One of the more notable models was the Nokia 7710, a widescreen smartphone and the first Nokia phone to sport a touchscreen. It had a large 3.5-inch display with a resolution of 640 by 320 pixels, and was the first and last phone that ran the Series 90 UI on top of Symbian OS. Its gargantuan size made it less pocketable than other phones, the chipset was slow, and the resistive touchscreen wasn’t as pleasant to use as the capacitive screens we enjoy today, requiring a stylus most of the time.

    That same year, Nokia introduced the N90 — a 3G phone with a “twist-and-shoot” design that made it particularly interesting for camera enthusiasts. It opened up just like a clamshell phone, but it also allowed you to rotate the display portion in ways that effectively turned it into a camcorder with a 2-megapixel sensor and dedicated record button.

    The camera used Carl Zeiss Tessar lenses, as Nokia believed optics played a greater role in producing quality images than the resolution of the sensor. Viewing the resulting images on the display was also a satisfying experience, as it featured a pixel density of almost 260 pixels per inch.

    https://techbord.com Nokia: The Story of the Once-Legendary Phone Maker

    The Nokia N90 featured a Series 60 interface on top of Symbian OS, and the included RealPlayer software allowed users to play MP3 and AAC files. One of the downsides of this phone, however, was that Nokia didn’t integrate a standard 3.5mm audio jack, so most people had to make do with the included headphones that were relatively low quality and sported a proprietary connector. Another was the relatively limited internal storage — 31 megabytes for what was meant to be a media player/camera phone. This was also a $600 ($835 adjusted for inflation) phone at launch, so not exactly a mass market model.

    While the N90 catered to mobile photography enthusiasts, Nokia also produced a “music phone” in the form of the N91. This phone sported a rugged, stainless steel construction, and had a much more spacious internal storage — a 4 GB Toshiba miniature HDD for the first revision, and an 8 GB drive in a latter revision. There were dedicated media playback buttons on the front, a lock button to prevent accidental key button presses while listening to music, and a standard 3.5mm headphone jack.

    https://techbord.com Nokia: The Story of the Once-Legendary Phone Maker

    Nokia also added support for Wi-Fi in the N91. The company had recently introduced the Nokia Podcasting app, which allowed you to browse, subscribe to, and download podcasts without the need to connect the device to a PC. Then there was the mobile web browser that offered a polarizing experience, since it would load full desktop pages that were often difficult to navigate on a tiny display.

    The Nokia N91 was positioned as an Apple iPod competitor, and in some aspects it offered a compelling package for people who wanted a phone/PDA with music and podcast playback capabilities. At the same time, its much anticipated release was delayed until 2006 due to digital rights management (DRM) issues, the size was certainly not as diminutive as Apple’s iPod, and the media playback controls weren’t quite comparable to the click wheel on the popular iPod. It also cost the same as the N90, making it an expensive proposition.

    Nevertheless, Nokia was proud of its N-series phones. Anssi Vanjoki, who was then head of the company’s Multimedia Business Group, told NBC News that Nokia had already become a symbol of mobility, and the N-series phones were meant to “define a completely new category, which is multimedia.” As for the N91, Vanjoki explained that “its multiple connectivity and powerful performance in all areas truly makes it the best mobile connected jukebox.”

    https://techbord.com Nokia: The Story of the Once-Legendary Phone Maker

    2006 also saw the introduction of more fashion-oriented phones as part of the “L’Amour II” collection that combined metal, leather, and silk to create luxurious-looking designs. The most striking of these, the Nokia 7380 was the spiritual successor of the “lipstick phone.” This new model didn’t have a slider mechanism and traded the physical scroll wheel for a touch version not unlike that of the iPod.

    One year later, Nokia released the much-anticipated N95, the company’s first truly well-rounded smartphone. It was an expensive device at $795 ($1,045 in today’s dollars), but it had everything you would need packed in a stylish design with a two-way sliding mechanism. Sliding the front portion up revealed a keypad, while sliding it down revealed a set of media playback buttons that were designed to be easily accessible when you held the device in landscape mode.

    https://techbord.com Nokia: The Story of the Once-Legendary Phone Maker

    Running Symbian OS with the S60 3rd Edition UI on the large 2.6-inch screen was a pleasant experience thanks to the ARM11-based dual CPU backed by 64 MB of RAM. It had a 5-megapixel rear shooter and a front camera with a relatively modest resolution of 352 by 288 pixels for video calls. The 150 MB of internal storage were upgradeable via an external microSD slot, and the connectivity options ran the full gamut — USB, Bluetooth, Infrared, and Wi-Fi. You could even tether the N95 to a PC to get Internet access through your cellular network.

    The integrated GPS along with a new Maps app made navigation easy, with turn-by-turn voice instructions, route planning, and more. A redesigned, carousel-like multimedia menu and good integration with music, radio, and podcasting services didn’t make this a true replacement for the iPod or the Zune, but it came close enough for a phone during that era.

    https://techbord.com Nokia: The Story of the Once-Legendary Phone Maker

    The camera supported autofocus and produced decent quality images and video — VGA resolution at 30 frames per second, which was impressive at the time — thanks to Carl Zeiss\' optics. There was also a two-stage shutter button that made taking pictures fun and easy. And while this wasn’t the first phone with an accelerometer, it was the first to make proper use of it — in addition to being used for stabilize video capture and save photos in the orientation they were taken in, Nokia opened up the sensor to third party apps.

    To understand just how much focus Nokia had put into making this device the Swiss Army knife for urban dwellers, you had to look at what came in the box with the N95... one of the included accessories was a 3.5 mm composite video out that allowed you to mirror the screen of your N95 to the one on your TV. The N95 also supported DLNA, and was able to act as a media server over Wi-Fi, letting you share photos, music, and video with other devices in the same network.

    Battery life was worse when compared to less feature-packed phones of the era, and depending on usage patterns could last one or two days. Nokia rectified this and other limitations with the second revision of the Nokia N95, which had a 1,200 mAh battery instead of 950 mAh, 8 GB of storage (and no microSD slot), and 128 MB of RAM.

    The launch of the N95 suffered from delays and was facing competitive pressure from Sony’s Cybershot and Walkman flagships of that year, not to mention touchscreen phones like the LG KE850 (aka LG Prada) and the first generation Apple iPhone. Still, these did little to challenge the N95 in the short term, and it sold very well along with the rest of the N-series family. According to Nokia, the N95 sold 7 million units by the end of 2007, and 12 million until it was discontinued in 2009.

    This model holds a special place in the hearts of Nokia fans. So much so that HMD Global, the remnant of the company’s mobile business unit in the present, sought to reinvent it for the modern age. As with all classic Nokia phone revival projects, this would have seen the N95 spirit being materialized in a modern form factor — a glass and metal sandwich. Sliding the screen to the left would have revealed a speaker array and a dual selfie camera hidden underneath, along with an LED flash.

    The back of the N95 revival prototype has a fingerprint sensor and a triple camera array, but the protective ring around the camera module doubles as a kickstand that resembles one of the most popular accessories people buy for their phones today. Needless to say, this would have been a killer device for people who aren’t into foldable phones, but HMD inexplicably scrapped the project early in its development.

    A Corporate Catastrophe

    While 2007 was a high point for Nokia, with the company shipping almost half of all phones worldwide that year, this was also the beginning of its decline in the mobile space. Underneath the surface, a major reorganization initiated by Jorma Ollila in 2004 to rejuvenate Nokia’s entrepreneurial drive wasn’t having the anticipated effect.

    Ollila organized the company into something called a “matrix structure,” which essentially meant the formation of four business groups — Mobile Phones, Networks, Multimedia, and Enterprise Solutions — that would share corporate resources and support functions from vertical product lines. This was supposed to make Nokia more agile, but instead resulted in the departure of key people and fierce competition among executives from the newly-defined business units for resources. The resulting chaos would become apparent much later, with Nokia selling its billionth phone in 2005 and capturing 50 percent global market share by 2007.

    https://techbord.com Nokia: The Story of the Once-Legendary Phone Maker

    The 2004 reorganization saw Olli-Pekka Kallasvuo move from CFO to heading the new Mobile Phones group, Anssi Vanjoki took charge of the Multimedia unit, and the Enterprise group found its leader in Mary McDowell, who had previously worked at HP and Compaq. The support functions were to be led by Pertti Korhonen, Alla-Pietilä, and Matii Alahuhta.

    By the end of the year, Alahuhta decided to leave the company and become CEO of the Kone Corporation. Sari Baldauf quickly followed suit, as she thought it was time to move on after her 22-year tenure at the company. Then news broke that J.T. Bergqvist, the head of Nokia’s networking business, was also leaving.

    Ollila tried to pass the CEO role to then-COO Alla-Pietilä, but in 2005 both announced they were stepping down from their positions, with Pietilä leaving the company altogether. Internally, Nokia lost coordination between its business units, which resulted in a slew of products being developed in a chaotic fashion, with conflicting requirements that created software fragmentation that would become harder to manage with each passing year.

    Faced with an incredible surge in research and development costs, Ollila imposed a limit on spending of ten percent of the company’s annual revenue. This further exacerbated the software problem by shifting even more focus on the hardware side and cutting down on software features to meet strict release deadlines.

    In 2006, Kallasvuo took on the role of CEO for Nokia at one of the crucial points in the company’s history. A year later, he announced the company would go through yet another reorganization that aimed to align the business units with a core vision around more tightly-integrated phones, software, and services. This would see the creation of the “Devices and Services” group led by Kai Öistämö, Niklas Savander, and Anssi Vanjoki, while the networking business unit remained separate and more or less the same as before.

    Despite the new corporate structure, Nokia’s business continued in much the same fashion as before, creating the same bottlenecks that would lead to products launching with an incomplete feature set. But the mobile world was about to take a major turn and Nokia was falling behind. The first iPhone introduced at Macworld in 2007 set a new current in motion, despite obvious limitations such as a lack of GPS and 3G connectivity, or its inability to record video. The large multi-touch display and clean design made Nokia’s phones look outdated and far less user-friendly.

    Nokia was not alone in dismissing the iPhone when it first came out, as Steve Ballmer who was Microsoft\'s CEO at the time, made comments on the price and appeal to business customers that have aged very poorly. Google had been developing Android for two years to fend off Microsoft’s Windows Mobile, but unlike Nokia and Microsoft it recognized the threat and immediately shifted its priorities to target the new entrant in the mobile market.

    Kallasvuo didn’t realize the problem until 2008, when he had a conversation with Apple CEO Steve Jobs. The latter executive told him that he didn’t see Nokia as a competitor, since it wasn’t a platform, unlike Microsoft. It was only then that Kallasvuo realized Nokia’s laser focus on hardware was misguided.

    https://techbord.com Nokia: The Story of the Once-Legendary Phone Maker

    In May 2008, Nokia introduced the E71, a business-oriented phone that sold well because of its email, calendar, and messaging capabilities, slim design, and good battery life. It often drew comparisons with BlackBerry’s phones because of its somewhat similar design, but it was widely considered one of the best phones released that year.

    In December, the company announced the Nokia N97, a new attempt at a touchscreen phone using the Symbian OS. Its design alluded to the Communicator series, as this was a chunky device with a large, 3.5-inch 640 by 360 display. Nokia insisted on using a resistive touchscreen that required you to apply pressure with a finger or stylus, offering a comparatively worse experience against devices with a capacitive touchscreen.

    https://techbord.com Nokia: The Story of the Once-Legendary Phone Maker

    Sliding the screen up when holding the N97 in landscape mode revealed a full QWERTY keyboard which tilted the screen to a 45-degree angle, but the mechanism was a bit uncomfortable to use as it required some force, and typing was hardly a pleasant experience.

    The shortcomings didn’t stop there — the S60 5th edition software had an inconsistent UI, and despite being RAM-hungry, Nokia equipped the N97 with 128 MB of RAM, which proved insufficient. Installing apps was only possible to the root partition, which only had 50 MB of free space. This was in spite of the internal memory being a whopping 32 GB, but that was only reserved for storing media files. The rear and front cameras were pretty much unchanged from the N95, and the battery life was decent thanks to the 1,500 mAh, user-replaceable battery.

    As noted by reviewers at the time, there was also a lot to like about this device. The screen was readable in most light conditions, the hinge was sturdy, and the 32 GB of flash memory was ample storage for media files. The home screen supported live widgets, and you could customize the layout to your liking. The web browser supported kinetic scrolling, the maps experience was great, and the included application bundle had almost any app you could possibly need. If not, there was always the Ovi Store.

    At $700 (over $890 today), the N97 sold over two million units by the end of 2009, when Nokia came up with the N97 mini, a smaller, higher quality device that improved on many of the glaring issues of its larger sibling. During this time, however, the first Android phones, Blackberry devices, and Apple’s iPhone were selling like hotcakes and eroding Nokia’s dominance.

    https://techbord.com Nokia: The Story of the Once-Legendary Phone Maker

    It was clear at this point that Nokia had to leave Symbian behind as it was lagging behind in the smartphone market. In fact, Anssi Vanjoki in 2002 started funding efforts to build an alternative, Linux-based OS codenamed OSSO. The project was led by Ari Jaaksi and was initially intended for a touchscreen smartphone, but the whole endeavor was frowned upon internally, and suffered a great deal of pushback once it became clear that this new operating system was better than Symbian.

    It eventually found its way into the Nokia 770 Internet Tablet in 2005, but the product was largely a commercial failure and didn’t receive much attention at the time.

    In 2007, OSSO was renamed to Maemo, and internal resistance to it became stronger still. One of the main reasons for that was that some executives were reluctant to support projects initiated by Vanjoki, and another was that migrating from Symbian to Maemo would have thrown many users and developers under the bus in the process.

    https://techbord.com Nokia: The Story of the Once-Legendary Phone Maker

    Later that year, Nokia launched the N800 Internet Tablet with hardware very similar to that of N-series phones. It was seen as a mildly interesting device, but in the eyes of reviewers and potential customers it looked like little more than a larger Nokia phone. The 4.1-inch screen was relatively high res at 800 by 480 pixels, and built into the device was a pop-up rotating webcam. The Opera web browser was easy to use, as was the included mail client.

    Storage space on the N800 was only 4 GB, but you could easily expand it via not one, but two full-size SD card slots. Battery life was modest, but it could last up to three hours when web browsing. At $400 ($525 in today\'s dollars) was therefore a bit too hard to swallow given this couldn’t be used as a phone.

    Nokia’s senior management insisted on Symbian development to continue, while trying to find a way to make it coexist with Maemo. The company acquired Trolltech in 2008 for $153 million for its infamous Qt cross-platform developer framework. The idea was to leverage Qt to spur collaboration between the Symbian and Maemo teams, so that they’d create simplified tools to develop apps that worked on both operating systems. This effort failed as the two groups developed incompatible Qt tools.

    The reorganization that started in January 2008 would further complicate matters, as the Maemo team was absorbed into Symbian as part of the new Devices and Services group. The relatively small and agile Maemo team ballooned to over 1,000 engineers and effectively lost its ability to grow independently.

    In 2010, Intel offered to merge its own Linux-based Moblin OS with Nokia’s Maemo. This would allow the former to compete against Arm and Qualcomm in the mobile space, while Nokia saw it as an opportunity to evolve Maemo into a better OS. The two companies announced the move at the Mobile World Congress in 2010, and the MeeGo operating system was born.

    Unfortunately for both, Nokia and Intel, the architecture difference of the two operating systems made the merging process a monumental effort that led to numerous delays at a time when both companies needed to move fast. And while Intel had been busy pushing its own WiMAX wireless broadband tech, it only managed to burn a lot of cash in the process. Carriers who were implementing 4G overwhelmingly preferred LTE to WiMAX in the US, and the latter only saw some adoption in Europe. For the MeeGo collaboration, this translated into even more delays while LTE support was being developed.

    This was a time when Blackberry maker RIM was at its peak, Apple’s iPhone was gaining serious traction in the US and Europe, and by the end of 2010 Android smartphone shipments had already surpassed those of Nokia. That said, the Finnish company was still the second largest smartphone vendor in the world, but this was only the beginning of its decline. Furthermore, Nokia had a strong fanbase and owned a strong portfolio of intellectual property, but that year the company realized this was no longer enough.

    There was a ton of internal debate over how to pivot from this situation, and of course, one of the proposals was a move to Android. However, mobile operators weren’t keen on seeing iOS and Android dominate the mobile space, and Nokia had already invested heavily in its Symbian and MeeGo platforms.

    For Nokia, moving to Android would have been relatively low-risk for a number of reasons. The first was that Nokia had recently ended its legal fight with Qualcomm, and was planning to use the latter’s MSM chipsets in future phones. This would instantly solve the issue of compatibility with the Android OS, and provide access to an arguably better app ecosystem, complete with a larger population of developers. At the same time, the combined might of Nokia and Google could have given both a strong foothold in the mobile space.

    https://techbord.com Nokia: The Story of the Once-Legendary Phone Maker

    However, Nokia’s leadership saw that in going with Android, it would be more difficult to differentiate its devices when compared to other Android offerings. And for a company that had become used to controlling the software running on its phones, ceding some of this control to Google was seen as a ridiculous move. In 2010, Vanjoki famously noted that phone manufacturers adopting Android were like Finnish boys who “pee in their pants” for warmth in the winter. A move to Android would also be an uphill against Samsung, who was already seen as the king of Android phones.

    Ultimately, Nokia was facing the prospect of dealing with Google’s “all or nothing approach towards licensing its suite of services,” as explained by CFO Timo Ihamuotila in 2013. For instance, many at Nokia believed that its mapping service wouldn’t be able to coexist with Google Maps on Android. Navteq, a map data business that Nokia purchased in 2007 and would later morph into HERE, was seen as an integral part of Nokia’s future ambitions, not to mention the fact that it was a mapping service provider for Google competitors Yahoo and Microsoft.

    For some at Nokia, Microsoft seemed like the most logical choice of partner moving forward. The two companies had already been working together to bring the Office Mobile suite to Symbian, which was heralded as the beginning of a long-term partnership on developing mobile productivity and collaboration tools. When the move was announced in 2009, Stephen Elop — who was head of Microsoft’s business division — said the partnership was rooted in common goals, and that Nokia and Microsoft would remain competitors in the mobile space. Kai Oistamo, who was vice president of Nokia’s Devices group, echoed Elop’s statements and noted that Nokia had no plans to offer Windows Mobile on its handsets.

    Adopting Microsoft’s Windows Phone, however, would build on this newly-forged partnership and create a stronger platform against Apple’s iOS, Google’s Android, and RIM’s BlackBerry. At the same time, both Nokia and Microsoft would have to build a strong app ecosystem, and neither excelled in that area.

    In the middle of this internal debate about future strategy, Nokia underwent another reshuffling in an effort to further simplify its corporate structure. Specifically, the Devices and Services group would now be split into Mobile Phones (led by Mary McDowell), Mobile Solutions (led by Anssi Vanjoki), and Markets (led by Niklas Savander). But without a coherent strategy in place, the expensive restructuring was frowned upon by shareholders, who thought this was a sign that Kallasvuo was no longer fit for the role of CEO.

    https://techbord.com Nokia: The Story of the Once-Legendary Phone Maker

    It wasn’t long before Nokia appointed Stephen Elop as the new president and CEO. By this time, the company’s shares had already dropped over 50 percent compared to 2007, the year Apple’s first iPhone was introduced. Nokia still held a strong position in the smartphone market, with a 38 percent share of the global sales, but market researchers at Gartner predicted at the time that Symbian would soon be overtaken by Android while Windows Phone would slowly wither away over time.

    Another option would have been Anssi Vanjoki, who had been cooking up a rescue strategy for Nokia around high-end smartphones running MeeGo. However, Vanjoki was a passionate, outspoken leader who often clashed with the Nokia board, so Elop was ultimately seen as the better fit.

    The Burning Platform

    There were some doubters that thought Elop would simply turn Nokia into Microsoft’s biggest licensee as soon as he became CEO. After some deliberation, the Nokia board reached the conclusion that Elop was the right person to oversee the company’s pivot from device manufacturer to Internet platform company. Vanjoki resigned the day the decision was made.

    Elop’s first recommendation after assessing Nokia’s strengths and weaknesses was to accelerate the development of MeeGo. However, he had his doubts about whether this was the best way forward, so he also became preoccupied with the idea of expanding on the partnership between Nokia and Microsoft. It wasn’t long before rumors popped up online about Nokia potentially embracing Microsoft’s Windows Phone 7. During a shareholder meeting in January 2011, Elop alluded to the possibility, but didn’t explicitly point it out.

    https://techbord.com Nokia: The Story of the Once-Legendary Phone Maker

    It was only weeks later that he decided to send an intense memo to Nokians that would remain in history as the “burning platform” memo. In it, Elop candidly admitted he didn’t believe MeeGo was the way forward. But more importantly, he expressed his assessment of the company’s state using a story of a man who was standing on a burning oil platform in the North Sea. This man was faced with two options — “he could stand on the platform, and inevitably be consumed by the burning flames. Or, he could plunge 30 meters in to the freezing waters.”

    This was Elop’s way of saying that Nokia was between a rock and a hard place, with Apple owning an increasingly large share of the high-end smartphone market, while Google’s Android was eating everything in the mid-range and low-end categories. He also saw MeeGo development as slow and Symbian as a growing barrier to making progress in being more competitive against these emerging platforms.

    https://techbord.com Nokia: The Story of the Once-Legendary Phone Maker

    On February 11, 2011, the Elopian Nokia announced it was going to forge a broad strategic partnership with Microsoft to create a new global mobile ecosystem. In other words, Nokia would adopt Windows Phone and replace Symbian as the OS of choice for the company’s future smartphones, and work closely with Microsoft to further develop this new platform. However, the latter assumed the right to license the OS to third parties.

    Symbian would be relegated to lower-end devices and was to become a “franchise platform” with the expectation that it would sell at least 150 million units in the coming years. Support for Symbian phones would soon be outsourced to Accenture, along with the transferring of 2,300 engineers to the latter firm. As for MeeGo, it would be open-sourced and was to become a tool for experimentation for next-generation devices and platforms.

    News of the radical pivot sent Nokia shares tumbling and left many Nokians in shock, especially as the company would also cut thousands of jobs and close some research and development centers in the process. At Mobile World Congress that year, Elop had to defend against speculation that he was a “Trojan horse,” noting the plan had been discussed with the entire management team and approved by Nokia’s board of directors.

    The move also saw the departure of a number of key executives such as Alberto Torres, who had been leading MeeGo development, as well as CTO Rich Green, who had been one of MeeGo’s staunch supporters. Elop proceeded to replace them with other Nokians, which earned him some love internally. He also created a Location and Commerce group which combined Navteq with Nokia’s other location and social services operations.

    With this out of the way, Elop began mapping roles across Microsoft and Nokia to ensure every part of Windows Phone development would go smoothly, from product architecture to features and everything in between. This was seen by Nokians as a breath of fresh air, and at first they were very impressed with this new partnership with Microsofties.

    This initial impression, however, would soon be eclipsed by a gradual realization that Microsoft’s Windows Phone operating system was very much inferior to Symbian in a number of ways, while Microsoft — much like Nokia — had very little leverage in negotiating with mobile operators in the US. On top of that, many consumers were used to the strong app ecosystems on Android and iOS, and Windows Phone had difficulties in attracting enough developers to fill the “app gap.” This would create a vicious cycle of consumers not choosing Windows Phone because of a lack of apps and many developers choosing not to make apps for the operating system as the user base was relatively small.

    https://techbord.com Nokia: The Story of the Once-Legendary Phone Maker

    Nokia was preparing the release of its first and last MeeGo phone, the N9. This was a fascinating device that received a lot of praise for its unique industrial design, beautiful screen, sturdy construction, excellent battery life, great camera quality, and friendly user interface. It was, however, a decidedly niche product that spelled the end of the Nokia of old, carefully funneled into a limited release, so it wouldn’t steal the crowd away from Nokia’s soon-to-be-launched Windows Phone handsets.

    The phone’s internals were encased in a polycarbonate shell that was available in three color options and had the not-so-obvious quality of making scratches and scuffs less obvious. Despite being quite chunky and over 12 mm at its thickest, they way the body was curved and the way the screen looked as if it melted into the body of the phone made this a very good looking device. In retrospect, its exterior design has aged gracefully when compared to many phones of that era.

    The 3.9-inch AMOLED display had a density of 251 pixels per inch, and the deep blacks often made it blend with the bezels because of the dark background used throughout the user interface. The 8-megapixel camera, while admittedly a step down form the 12-megapixel shooter on its predecessor, the N8, still produced decent quality images and video worthy of a Nokia flagship phone.

    The MeeGo Harmattan OS ran decently well on an aging OMAP3630 processor with 1 GB of RAM, and the battery could last up to two days. The Swipe UI made one-handed use a pleasant experience, while the double tap to wake function would bring up the lockscreen, no buttons needed. Wireless connectivity included the latest Wi-Fi and Bluetooth standards, not to mention NFC. And JoikuSpot had been ported over from Symbian, allowing users to share a 3G connection via a cable or Wi-Fi.

    Despite receiving widespread acclaim from reviewers at the time, Nokia sold the N9 in very limited quantities in a small number of regions, and didn’t release the device in some of the largest markets in the world, including North America and much of Europe.

    The Elopian Nokia was to march forward and push Microsoft’s Windows Phone, but as the company soon found out, this would be a fruitless exercise. In 2011, Nokia’s revenue took a nine percent hit compared to 2010, while operating profit dropped 75 percent to just €884 million ($1.23 billion).

    https://techbord.com Nokia: The Story of the Once-Legendary Phone Maker

    It turned out that Nokia had put a great deal of faith in brand loyalty, but most people were reluctant to make the jump from Symbian to Windows Phone, no matter how good the hardware was. The Lumia 800 that Nokia launched that year looked quite similar to the Nokia N9 in terms of design, but the internals were different and the operating system even more so.

    On the outside, the most notable differences included a set of capacitive Windows Phone navigation keys on the front, a dedicated shutter button, and a smaller screen. The internals included a Qualcomm Snapdragon S2 backed by 512 MB of RAM and 16 GB of storage. This wasn’t something to write home about, but the ClearBlack display and the camera were just as impressive as they were on the N9. Battery life varied a lot with use, but the Lumia 800 could easily make it through a day of use.

    The Windows Phone experience was eventually infused with some Nokia improvements here and there, namely swipe gestures and double-tap-to-wake, but they were not there at launch. However, its limitations were still there, the most glaring being the lack of apps beyond Nokia’s suite. Some loved the Live Tiles on the home screen, which were a unique take on how widgets should look like, while others loathed this design.

    The same was true for the entire Metro Design Language that was applied throughout the Windows Phone user interface — a lot of Microsoft Zune fans loved it, plenty were drawn to its minimalist, flat interface, but there were also people who found it lifeless in comparison to iOS and Android.

    https://techbord.com Nokia: The Story of the Once-Legendary Phone Maker

    Otherwise, the Lumia 800 ran Windows Phone 7.5 quite well despite having relatively modest internals, and most people that bought this device did find the UI easy to use, while the concept of a People Hub as a one-stop shop for all your social media interactions was intriguing. Nokia disabled Internet Sharing on this device, meaning you couldn’t turn this device into a mobile hotspot, but that was a relatively minor annoyance.

    The bigger issue would only become apparent once Microsoft inched closer to releasing Windows Phone 8 — the Lumia 800, and pretty much all other Windows Phone 7 devices wouldn’t have an upgrade path to the new OS. That includes the Lumia 900, a device that Nokia released only months before the new operating system was launched. The only upgrade these devices would see over time was Windows Phone 7.8 — a largely cosmetic improvement that made your phone look like it ran Windows Phone 8 and little else.

    https://techbord.com Nokia: The Story of the Once-Legendary Phone Maker

    In 2012, Microsoft revealed a much-improved Windows Phone 8 that was based around the same NT kernel as Windows 8, an OS designed for desktop PCs, notebooks, and tablets. It had numerous improvements over Windows Phone 7, the first of which was the ability to resize Live Tiles on the Start screen. The lock screen allowed you to customize up to five apps to show the number of notifications and one for detailed notifications.

    Then there was support for better hardware such as multi-core Qualcomm chipsets, higher resolution displays, as well as support for NFC and microSD cards. Microsoft owned Skype and had begun integrating it into Windows Phone, and the introduction of Internet Explorer 10 brought a lot of improvements to the web browsing experience, from better HTML5 support to a faster rendering engine.

    Another useful addition was Kid’s Corner, which made it easy to share your device with your children without worrying about them messing with settings or your personal data. There was also an Xbox Smart Glass app that allowed you to control your Xbox console. When using the Camera app, you could now install so-called Lenses that were essentially plugins that added certain functionality, like adding filters or scanning QR codes. Still, the Windows Store was a barren land with few quality apps, and what would later become known as the “app gap” was only going to get worse.

    By the end of 2011, it was estimated that Nokia had sold over 1 million Lumia devices, which seemed almost like an optimistic number if you ignore that in 2007 one of every two smartphones sold worldwide were Nokia smartphones. The first quarter of 2012 saw Nokia’s financial situation worsen, and it wasn’t long before Colin Giles, the company’s head of sales, stepped down from his role. He was soon followed by chairman Jorma Ollila, who had already announced he would resign in 2011.

    In February 2012, Nokia announced it would cut 4,000 jobs at its phone manufacturing plants, and that was followed in June by a second round of 10,000 jobs, bringing the total at over 40,000 job cuts since Elop took on his role as Nokia CEO.

    https://techbord.com Nokia: The Story of the Once-Legendary Phone Maker

    In September 2012, Nokia introduced the Lumia 920 and Lumia 820 handsets, which were the company’s new flagship and mid-range offerings for Windows Phone 8. These smartphones came in 3G and 4G variants, and offered some improvements such as better screens, PureView cameras, faster processors, and Qi wireless charging. Reviewers found them great in terms of hardware and praised the Nokia software enhancements, but again stressed the deficient app ecosystem as a reason to steer clear for most people.

    By the end of 2012, Nokia’s board had become acutely aware of the worsening financial situation. After six straight quarters of losses, the company wrapped up the 2012 fiscal year with revenues of €15.7 billion ($19.9 billion) and operating losses of €1,1 billion ($1.4 billion).

    Elop’s strategy had failed, despite there being renewed hope that the positive reception of the Lumia 920 would be conducive to higher sales volumes.

    Still, Nokia powered through 2013 with the introduction of the Lumia 928, which was exclusive to Verizon in the US. And while this wasn’t a bad phone overall, the Lumia 925 that was announced just a few days later stole much of the limelight, mostly thanks to its smaller and slimmer body made entirely out of aluminum. Neither of these handsets would become a best seller for Nokia — that title would ultimately be earned by the Lumia 520, a decidedly cheap — starting at $200 and going as low as $50 with certain discount deals — low-end handset that sold at least 12 million units before its discontinuation.

    It was also in 2013 that Nokia revealed that Symbian had reached the end of the line, after sales volume dipped below half that of Lumia handsets. This meant that just a year earlier, everyone had witnessed the last of the Symbian phones with the Nokia 808 PureView, a phone with one of the largest camera sensors ever integrated into a phone, with a 1/2" format and a resolution of 41 megapixels.

    Coupled with support for 3x optical zoom and the ability to adapt for both 4:3 and 16:9 aspect ratios, this earned the 808 PureView a reputation as one of the best camera phones in history. The dual microphone setup also helped users capture better audio than most other phones at the time, especially when recording video at a concert.

    https://techbord.com Nokia: The Story of the Once-Legendary Phone Maker

    Nokia had been working for years to perfect the camera technology in this device, which was making use of pixel binning to produce higher quality stills well before this imaging technique would became cool. However, the large size of the camera module posed some design challenges, so Nokia had to shave off some of the thickness of the phone to make it more appealing in an era where phone manufacturers were striving for the thinnest and lightest designs. This resulted in a large camera bump on the back of the 808 PureView — a polarizing design choice at the time but quite common today.

    It wasn’t long before Nokia came up with a new incarnation of the 808 PureView that ran Windows Phone — in July 2013, the Lumia 1020 arrived with a more refined design, similar camera specs, and much better software experience. By this time, the app situation was also somewhat improved, with most major apps covered and plenty of third-party clients for the ones that were missing. Still, many outside of Nokia as well as inside the company did wonder if Android could have been a better fit for Lumia phones.

    https://techbord.com Nokia: The Story of the Once-Legendary Phone Maker

    The Lumia 1020 was infused with a lot of DNA from both Nokia and Microsoft, from its chunky and colorful unibody polycarbonate construction to its powerful rear camera with Carl Zeiss optics, to its ClearBlack display that paired perfectly with the black background of the type- and motion-heavy user interface of Windows Phone. It was the ultimate embodiment of our camera-obsessed culture, and most — if not all —people who bought one will attest to you that it got them excited about taking photos of everything.

    At the heart of this device was a dual-core Snapdragon S4 Plus SoC backed by 2 GB of RAM, which was more than enough to run Windows Phone smoothly. That is, until you wanted to take pictures in dual-capture mode, which saved a 41-megapixel image along with an oversampled 5-megapixel one. The Lumia Camera app had a lot of manual options you could fiddle with just like on a real camera, and the experience was completed by the presence of a dedicated two-stage shutter button.

    https://techbord.com Nokia: The Story of the Once-Legendary Phone Maker

    Fast forward to today for a minute and you still see people drawing comparisons between the camera kings of today and the old but gold Lumia 1020. For instance, GSMArena notes that Nokia’s aging camera phone is able to hold up surprisingly well to the Xiaomi Mi 11 Ultra, which uses one of the best mobile camera sensors out there — the Sony IMX586. Steve Litchfield of AllAboutWindowsPhone did a more detailed comparison of the Lumia 1020 and Nokia 808 PureView cameras with that of Google’s Pixel 5 and Apple’s iPhone 12 Pro Max, showing just how far ahead of its time Nokia’s PureView really was.

    Going back to 2013, quarterly sales of Nokia Lumia devices were still below the company’s expectations, but they had at least managed to surpass sales of BlackBerry handsets. Later that year, Nokia introduced the Lumia 1320 and the Lumia 1520, two phones designed to appeal to people who wanted the largest screen possible. Besides a small bump in terms of hardware specs, these devices continued to live and die by their user’s ability to live without many major apps.

    Nokia did announce that an official Instagram app would come to the Windows Store, but what was delivered was a beta app that didn’t change much over the course of the next three years.

    https://techbord.com Nokia: The Story of the Once-Legendary Phone Maker

    That same year, Nokia took a leap of faith and followed Microsoft’s Windows RT ambitions with the introduction of the Lumia 2520 tablet. This would prove fruitless as the Windows RT experiment came to an abrupt end a mere two years later. Reviewers found Nokia’s tablet was better overall than Microsoft’s own Surface 2, but in the end it didn’t matter as Windows RT never gained enough traction with consumers or developers.

    Nokia continued to bleed money despite slow and steady growth of Lumia sales. The company revealed during an investor call that it had sold 8.8 million Lumia handsets worldwide in Q3 2013, three times more than the same quarter of the previous year. This was the ninth straight quarter where the company recorded losses, so the Nokia board scrambled to find a solution to the issue and in the process became open to the idea of selling the Devices and Services business unit to Microsoft.

    After a lot of back and forth, the two companies arrived at a $7.2 billion deal that would see Microsoft absorb Nokia’s Devices and Services unit and license its extensive portfolio of patents. The Redmond giant saw this as an excellent opportunity to become a devices and services company, but for Nokia this was a necessary move to save the rest of its businesses — the HERE mapping service, the Nokia Siemens Networks unit, and the the Advanced Technologies licensing arm.

    https://techbord.com Nokia: The Story of the Once-Legendary Phone Maker

    As part of the agreement, CEO Stephen Elop would step down and report to interim CEO Risto Siilasmaa. When the deal closed in 2014, he took on the role of vice president of Microsoft’s newly-formed Devices group.

    The deal ultimately saw some Nokians part ways, including Marko Ahtisaari, who oversaw the development of the Lumia hardware design language, and Lumia photography lead Ari Partinen, who went to Apple.

    After the acquisition was completed in 2014, Microsoft licensed the “Nokia” name for phones such as the Lumia 930, Lumia 830, Lumia 730, and Lumia 630, not to mention the monumental failure that was known as the Nokia X family. However, it wasn’t long before Microsoft replaced it with Microsoft Lumia to simplify the branding of its handsets. The Redmond company applied the same treatment to almost all of Nokia’s suite of Windows Phone apps.

    Still Connecting People

    Nokia had appointed Rajeev Suri as its new CEO, who quickly identified the company’s strengths and proceeded to strengthen its position on the telecom infrastructure market. Throughout 2014, Nokia acquired Australian radio filter maker Mesaplexx, US-based network deployment company SAC Wireless, and a part of Panasonic’s wireless networking business.

    The company also tried its luck with some short-lived consumer projects that involved licensing its intellectual property to third-party manufacturers such as Foxconn. A notable example is the Nokia N1 — an Intel Atom-powered Android tablet that looked a lot like Apple’s iPad Mini. It was only sold in China and Europe in relatively limited quantities, but Nokia still considered it a success.

    https://techbord.com Nokia: The Story of the Once-Legendary Phone Maker

    Make no mistake — central to the company’s financial recovery was by and large its networking business, which was profitable and generated most of Nokia’s revenue. This was seen as an opportunity to turn things around, so in 2015 the company took the risk of acquiring Alcatel-Lucent for a whopping $16.6 billion. The move effectively turned Nokia into the world’s second-largest telecom equipment provider after Ericsson, and strengthened its R&D capabilities at a time when the 5G revolution was knocking at the door.

    Despite many fans yearning for Nokia to return to the consumer market in one way or another, the company quashed any rumors that suggested it had plans to do so. At the same time, it was eager to get rid of its HERE mapping unit, which was operating at a loss. Uber expressed interest in acquiring it for $3 billion, but Nokia ended up selling it to a consortium formed by BMW, Daimler, and Audi for a similar amount.

    https://techbord.com Nokia: The Story of the Once-Legendary Phone Maker

    While it didn’t make an effort to reenter the smartphone market, Nokia did want to latch on to emerging trends such as VR to see if it could reinvent itself. One notable attempt resulted in the OZO VR camera system, a ludicrously expensive contraption that Nokia marketed to filmmakers as a great tool to capture 360-degree video. Despite its attractive, futuristic design and technical qualities, it failed to gain any traction and resulted in the discontinuation of the project two years after its unveiling. The company took a hit from this and was forced to cut 310 jobs from its Advanced Technologies unit.

    Nokia also tried its hand at the wearables market, starting in 2016 with the purchase of Withings for $192 million and the formation of the Nokia Health division. The new group produced a number of fitness trackers, smart scales, and other digital health products, but none of these were a huge success. Two years later, Nokia sold Withings back to its co-founder, Éric Carreel.

    Eventually, the Finnish company found a new opportunity after Microsoft sold the feature phones business it had bought from Nokia to a Foxconn subsidiary called FIH Mobile, as well as newly-formed Finnish company called HMD Global that included several Nokia veterans and faithfuls. Some of these came straight to HMD Global after being laid off from Microsoft, as the latter sought to streamline its Devices business.

    https://techbord.com Nokia: The Story of the Once-Legendary Phone Maker

    Nokia agreed to license its brand to HMD, who would proceed to flood the market with Android and feature phones, including revivals of a few popular Nokia phones from the early 2000s. The company also made a commitment to invest $500 million over the next three years to support the marketing of these new devices, and forged a partnership with FIH Mobile to make use the latter’s resources and distribution network.

    A highlight among HMD’s numerous phones released over the last few years is the Nokia 9 PureView, a flagship Android device with five rear cameras designed in collaboration with Light. Reviewers praised the detailed pictures produced by the Nokia 9 and noted the internal hardware was a bit dated. While it did summon some feelings of nostalgia for fans on Nokia’s PureView camera phones of yesteryear, it was hard to recommend at its full launch price.

    https://techbord.com Nokia: The Story of the Once-Legendary Phone Maker

    HMD Global’s handsets may carry Nokia branding, but there’s very little Nokia DNA in them. That’s not to say that they’re bad — they offer a mostly stock Android experience, are usually priced quite competitively, and Nokia does a decent job of offering updates to all models. Yet, there\'s hardly anything to differentiate these devices to comparable alternatives from other manufacturers. That they sell in the millions is a testament to the lingering power of the Nokia brand and the legacy it created.

    Far from Finnished

    Some speculate the Nokia brand still has a chance of a real comeback that would see it catch up with the top five global smartphone brands. HMD Global is certainly bullish on the idea — Chief Product Officer Juho Sarvikas confirmed as much during an interview with Android Authority. The company is slowly expanding in more markets and has some 5G handsets in the pipeline that should make an appearance soon.

    Google and Qualcomm would certainly like to see HMD succeed, and have committed $230 million towards funding these ambitions. That said, HMD is taking the slow and steady approach that revolves around churning decent mid-range phones and encouraging hundreds of millions of people who still use feature phones to upgrade to a Nokia smartphone. There will be some flagships here and there, but at this stage HMD is mostly focused on building momentum.

    https://techbord.com Nokia: The Story of the Once-Legendary Phone Maker

    There isn’t much of a reason for Nokia to ever buy HMD Global and get involved directly with the development of Nokia handsets. As it stands, the two Finnish companies have a relatively low risk arrangement where one licenses its brand and intellectual property while the other uses several original design manufacturers in China to produce phones with minimal development costs.

    The present-day Nokia is almost entirely focused on becoming the front-runner in the race to supply mobile operators around the world with 5G equipment. After a difficult 2020 and the appointment of a new CEO, the company started a painful restructuring that will see 10,000 jobs being cut in the coming years. For now, Nokia remains afloat and even edges out its competitors in the telecom market in terms of contracts, while HMD is trying its best to build Nokia back into a household name.

    What Nokians Thought About Elop

    In 2014, a few months after Microsoft completed the acquisition of Nokia’s phone business, Finnish journalists Merina Salminen and Pekka Nykanen published a book called Operaatio Elop (Operation Elop), shedding more light on what happened at Nokia under CEO Stephen Elop. The book authors conducted interviews with over 100 people, many of them Nokians that had worked or were still working at the company.

    Operation Elop is very critical of Elop’s tenure at Nokia. In the book, the authors ask the question whether he was the wrong person to lead the company at the time. Those interviewed were unanimous in believing that Elop was unfit for the role, and held a belief that Nokia’s Jorma Ollila had at some point approached Tim Cook, who was then CFO at Apple, to take on the role of Nokia CEO.

    After Elop sent his “burning platform” memo, many at Nokia were taken aback, as it created a sense of urgency that was absent in the company culture at the time. Many felt his portrayal of the situation was an exaggeration that was carefully timed so as to get the Nokia leadership to be more receptive to a radical action plan. They also looked at the company’s financial performance throughout his tenure, and found that for the 1,020 days that Elop was CEO of Nokia, the company lost $23.8 million per day.

    It’s worth noting that when Elop took on the CEO role, Symbian was already on its way to its demise, but internal reluctance to build and migrate to a better alternative meant the company could not execute the steps needed to fend off the competitive threat from emerging platforms. Elop’s decision to take focus away from Symbian was right, but the decision to go all-in on Windows Phone was not.

    When Elop assessed the viability of the MeeGo project, he became acutely aware that it was going to need more time before anything good could come out of it. In retrospect, sunsetting MeeGo was probably a bad decision, even if the project was clearly overstaffed. Instead, Nokia could have built a compatibility layer to let Android apps run on MeeGo handsets, which could have solved the problem of app availability.

    The announcement that Nokia would adopt Windows Phone as the de facto operating system for its handsets moving forward left the impression that Symbian and MeeGo were already dead. As a result, users, developers, and mobile operators started losing interest in these two platforms which caused their premature demise — a sort of Osborne effect. A more gradual discontinuation of the two platforms could have given Nokia enough time to properly transition to Windows Phone.

    Interestingly, Nokians interviewed for the book were aware that Elop wasn’t the only one to blame for Nokia’s failure — after all, he didn’t make all those decisions on his own. When assessing whether or not Windows Phone was a good choice, Nokia managers didn’t realize that it was rather rudimentary compared to Symbian and that its hardware support was lacking. Elop was right in that Android would have made Nokia phones harder to differentiate among the breadth of options, and that Samsung — who was the dominant Android player at the time — could have easily squashed Nokia like it eventually did with HTC.

    Windows Phone looked different, but it was also an immature operating system and Microsoft would proceed to reboot it several times while throwing users and developers under the bus in the process. As such, it wasn’t until Windows Phone 8 that Nokia could finally start to take proper advantage of the partnership with Microsoft. Unfortunately, by then Android had already conquered over 75 percent of the global smartphone market, while Apple had greatly improved its distribution channels and the iPhone was flying off the shelves three time faster than Lumias.

    Nobody really knows for sure what would have happened if Nokia had gone with Android or stuck with MeeGo. All that Elop really managed to do was reveal the flaws that ultimately prevented the Finnish company from making real progress. The success of Symbian was achieved in a completely different environment, and Nokia failed to reinvent itself when it came time to become a platform company.

    .defuncttechindex { background: #6b9e8e24; padding: 12px 15px; margin-bottom: 25px; } .defuncttechindex img.triangleLogo, .defuncttechindex picture { background: transparent !important; height: 60px !important; width: 60px !important; float: left !important; padding: 0px 14px 60px 0 !important; } body.interior .articleBody ul.defuncttechli { margin-left: 95px; } body.interior .articleBody h4 { margin-top: 60px; font-size: 1.35em; } body.interior .articleBody h4 a { color: #1e2933; } .defuncttechsub { font-size: 0.9em; } ul.defuncttechli li a {font-weight: 500; font-family: Roboto; font-size: 1.05em; line-height: 1.6} @media only screen and (max-width: 760px) { body.interior .articleBody ul.defuncttechli { margin-left: 20px; } .defuncttechindex img.triangleLogo, .defuncttechindex picture { padding: 0 14px 14px 0 !important; } .defuncttechsub {font-size: 0.85em; } ul.defuncttechli li a { font-size: 0.95em; } }

    TechSpot\'s Gone But Not Forgotten Series

    The story of key hardware and electronics companies that at one point were leaders and pioneers in the tech industry, but are now defunct. We cover the most prominent part of their history, innovations, successes and controversies.

    3Dfx Interactive OCZ Technology Palm Gateway 2000 Commodore Sinclair Computers Compaq Cyrix Silicon Graphics (SGI) Intellivision S3 Graphics Coleco Nokia





خبرهای دیگر از امکانات